MINOISTAS:Η ψευδής ουδετερότητα των «ευαισθητοποιημένων»

Όλα τα ‘χε η Μαριωρή…Όλα τα ‘χαμε στο Ηράκλειο, οι Minoistas (κατά το Atenistas, δυστυχώς, και όχι κατά το Zapatistas) μας έλειπαν. Μεσ’ τη χαρά του καρνάβαλου έκαναν κι αυτοί την εμφάνισή τους. Η δημόσια παρουσίασή τους έγινε, βέβαια, απ’ την τοπική φυλλάδα «ΠΑΤΡΙΣ». Οι ίδιοι αυτοπαρουσιάζονται ως ουδέτεροι: «είμαστε μια ομάδα από ευαισθητοποιημένους ανθρώπους που έχουμε σαν στόχο (…) ένα ουσιαστικό & περιβαλλοντικό λίφτινγκ του Ηρακλείου. Δεν είμαστε κομματικός οργανισμός, ούτε δημοτική παράταξη, αλλά μια ζωντανή κοινότητα (….) πιστεύοντας στην αναζωογονητική δύναμη της δράσης».

Έτσι, ένα ωραίο πρωινό, πήραν λέει την πρωτοβουλία και πήγαν και καθάρισαν την παραλία του Καράβολα, αφού ένα απ’ τα συνθήματά τους είναι «σηκώνουμε τα μανίκια και καθαρίζουμε». Όπως καταλάβατε, το ζήτημα της καθαριότητας αναδεικνύεται ως το κατ’ εξοχήν πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως πολίτες. Μπροστά σε τέτοιο βαθύ “προβληματισμό”, λοιπόν, και ακόμα βαθύτερη “ευαισθητοποίηση”, φυσικό επόμενο είναι να “ξεχνιούνται” κάποιες “λεπτομέρειες”, όπως για παράδειγμα ότι την ίδια στιγμή οι συμβασιούχοι υπάλληλοι της υπηρεσίας καθαριότητας του Δήμου παρέμεναν απλήρωτοι. Ας βάλουμε ένα χεράκι, μας παρακινούν οι Minoistas, για να ‘χουμε καθαρή την πόλη. Να ξαλαφρώσουμε και το Δήμο από περιττά έξοδα βρε αδερφέ, μπας και βρει την ευκαιρία -εποχές που είναι- να ξεφορτωθεί κάμποσους εργαζόμενους. Όπως όμως μας πληροφορεί η ως άνω φυλλάδα, οι άνθρωποι έχουν και πρόταση επί του προβλήματος που τόσο μας ταλανίζει τελευταία: «επίσης, υπερασπίζονται τις πολιτικές ανάπτυξης, υγιούς επιχειρηματικότητας & προσέλκυσης επενδύσεων». Βρε να δεις που τα ‘χουμε ξαναματαξανακούσει αυτά, που τα ‘χουμε ξαναματαξαναδιαβάσει! Για θυμίστε μας, ποιοι τα πιπιλίζουν χρόνια τώρα αυτά τα ωραία λογάκια!

Οι Minoistas δεν σταματάν εκεί. Ο μπαξές έχει απ’ όλα. Ελεύθερα πεζοδρόμια και πλατείες (τώρα το θυμήθηκαν που γέμισε ο τόπος καρέκλες;) ποδηλατοδρόμους και μέσα μαζικής μεταφοράς και βεβαίως, φιλανθρωπίες. Όμως, αγαπητοί αναγνώστες… «δυστυχώς δε θα είμαστε εμείς που θα κάνουμε την πόλη ένα τεράστιο πάρκο ή που θα τη σώσουμε απ’ το μποτιλιάρισμα». Σωστά! Να ‘μαστε “ευαισθητοποιημένοι” και “ενεργοί” αλλά, όλα κι όλα, τις ουσιαστικές αποφάσεις που αφορούν τις ζωές μας θα αφήνουμε να τις παίρνουν άλλοι! Διότι, εξάλλου, «πριν φτάσουμε εκεί, υπάρχουν εκατομμύρια μικρά, σπουδαία πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μαζί». Συνεπώς, εμείς οι πολλοί και μικροί πρέπει να ασχολούμαστε με τα πολλά και μικρά πραγματάκια! Όπως καταλαβαίνει κανείς τα παραπάνω συνιστούν μια καραμπινάτη πολιτική θέση, η οποία βρίσκεται σε απόλυτη σύμπνοια με την κυρίαρχη πολιτική λογική που έχει ρημάξει τις ζωές μας. Γιατί, από ποια λογική βγαίνει, από πού τεκμαίρεται, ότι οι πολλοί, οι από κάτω, αδυνατούν να παρέμβουν στο δημόσιο χώρο μεθοδευμένα και δημιουργικά, παίρνοντας τις καίριες αποφάσεις που αφορούν τις ζωές τους; Η λογική ότι η δική μας δουλειά δεν είναι άλλη απ’ το να «σηκώσουμε τα μανίκια» και να τρέχουμε να καθαρίσουμε τον κάθε Καράβολα, προέρχεται από κείνη την πολιτική αντίληψη που δε θέλει να λαμβάνει υπ’ όψιν της ότι: η μόλυνση και η ρύπανση, όπως και η αντιαισθητική κακογουστιά κάθε είδους, προέρχονται πρώτα και κύρια απ’ την ύπαρξη ενός οικονομικού & κοινωνικού μοντέλου που ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνο για το κέρδος και όχι για την ποιότητα της ζωής μας. Κι αυτή η πολιτική αντίληψη είναι η καθεστωτική αντίληψη.

Έτσι, ξαναγυρνάμε εκεί που το ‘χει γραφτό η έρμη η μοίρα μας, στην καθαριότητα! Την ίδια μέρα με την παρουσίασή τους στην «ΠΑΤΡΙΣ» τοιχοκολλήθηκε στο κέντρο της πόλης και ένα αφισάκι με την υπογραφή Minoistas. Αυτή τη φορά ως εχθρός στοχοποιούνται οι….αφίσες. Η αφισοκόλληση αναγορεύεται σε μεγάλο πρόβλημα της πόλης και, απ’ ό,τι φαίνεται, είναι γι’ αυτούς τελικά το σπουδαιότερο απ’ αυτά «τα εκατομμύρια μικρά πράγματα». Και πού οφείλεται αυτή η “ασυδοσία”; «ένα μεγάλο μέρος των προβλημάτων της καθημερινότητας του Ηρακλείου και της Αθήνας (είπαμε…Atenistas) προέρχονται από τη μη εφαρμογή των νόμων». Απαιτούν δε «οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται για όλους». Οι νόμοι, δηλαδή, αντιμετωπίζονται σαν κάτι το ουδέτερο που ψηφίζονται και υπάρχουν για το καλό της κοινωνίας, έτσι γενικώς. Το συγκεκριμένο νομοθέτημα για τις αφισοκολλήσεις, βάσει του οποίου συνελήφθησαν και φυσικά κακοποιήθηκαν και καταδικάστηκαν πολλές εκατοντάδες ανθρώπων, είναι για τους Minoistas απλά ένας ακόμα νόμος για την καθαριότητα! Συνεπώς, όλες οι αφίσες, ανεξαρτήτως περιεχομένου, θεωρούνται με την ίδια οπτική, ως ρύπανση. Καμιά διαφορά ανάμεσα στις πολιτικές αφίσες (δεν αναφερόμαστε στα κρατικά επιδοτούμενα κόμματα) και σ’ αυτές των μαγαζιών-επιχειρήσεων. Στο ίδιο τσουβάλι μια ενέργεια στην οποία προβαίνει κάποιος για να διαφημίσει το προϊόν του και να βγάλει λεφτά, με μια άλλη όπου άνθρωποι απ’ το υστέρημά τους και χωρίς καμιά χρηματική ή άλλη ανταπόδοση, προσπαθούν να διακινήσουν τις απόψεις τους. Οι πολιτικές-κοινωνικές ιδέες αντιμετωπίζονται ως προϊόν προς διαφήμιση, που μπορούν να χωρέσουν σ’ ένα σποτ της τηλεόρασης. Η προσπάθεια πολιτών να επικοινωνήσουν με άλλους πολίτες, να στείλουν τα μηνύματά τους, να προπαγανδίσουν θέσεις και ιδέες, λογίζεται ως μια αντιαισθητική παρέμβαση και, ακόμα χειρότερα, ως παρανομία. Και τούτο είναι πολιτική θέση, απολύτως σύμφωνη μ’ αυτή που προωθεί η εξουσία. Γιατί πόσο ουδέτερος είσαι όταν εξισώνεις στον κοινό παρονομαστή “ρύπανση” αφίσες που προωθούν τα πρότυπα καταναλωτικής αλλοτρίωσης, με άλλες (δηλ. τις πολιτικές-κοινωνικές) που συμβάλλουν στην αντίκρουση του ιδεολογικού μονόλογου της εξουσίας και στην προώθηση του κοινωνικού δημόσιου διαλόγου; Αυτό που δε θέλουν να καταλάβουν οι κάθε Minoistas είναι ότι σε μια ταξική κοινωνία –και μάλιστα σε εποχές ταξικής πόλωσης όπως η τωρινή– ό,τι λέει και ό,τι κάνει κάποιος δημόσια έχει ταξικό πρόσημο, με άλλα λόγια παίρνει θέση στην ταξική αντιπαράθεση, κι ας θέλει να ισχυρίζεται το αντίθετο.

Η πολιτική-κοινωνική αφίσα αποτελεί ένα μέσο που εφηύραν οι εκμεταλλευόμενοι μέσα στην ιστορία των ταξικών αγώνων και θα το χρησιμοποιούν πάντα μαζί με τα άλλα μέσα της ταξικής πάλης. Τίποτα δε μας χαρίστηκε, όλα επιβλήθηκαν και προασπίστηκαν με αγώνες και θυσίες. Η χρήση της πολιτικής-κοινωνικής αφίσας είναι αδιαπραγμάτευτη! Γι’ αυτό, όταν με περίσσιο θράσος διακηρύττουν ότι, άμεσα, θα «σηκώσουν τα μανίκια» και θα ξεκολλάνε όλες τις αφίσες, εμείς δε μπορούμε παρά να οργιζόμαστε. Δεν περίμεναν να περάσει ούτε ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα, έτσι για τα μάτια του κόσμου, για να έχουν να λένε ότι ο Δήμος δεν υλοποίησε την “πρότασή” τους, αυτή που έλεγε για τη δημιουργία ταμπλό αφισοκόλλησης. Για τόση πρεμούρα μιλάμε!

Όπως και να’ χει, και σε κάθε περίπτωση: κάτω τα ξερά σας από την πολιτική αφίσα!

Κολίγος

→Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Δρόμου Απατρις

(Τεύχος 13-Απρίλιος 2011)

-http://apatris.info/

Καλλικράτης στην εκπαίδευση: ο μαθητής στην κλίνη του Προκρούστη

Η ληστρική επιδρομή της κυβέρνησης και των ταγών της στο χώρο της εκπαίδευσης συνεχίζεται ανηλεώς με την εφαρμογή πογκρόμ σε μαθητές και σχολεία. Ο Καλλικράτης στην εκπαίδευση κατέχει δύο αξεπέραστα ρεκόρ: Πρώτον, είναι η μεγαλύτερη και αντιδραστικότερη διοικητική αναδιάρθρωση στον χώρο της εκπαίδευσης από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα και δεύτερον, προσβάλλει ανεπανόρθωτα την ανθρώπινη νοημοσύνη, γιατί προβάλλεται ως πρωταρχικό κίνητρο ο παιδαγωγικός του χαρακτήρας.

Αποθήκες ψυχών

Το κράτος διέταξε στις 14 Μαρτίου την κατάργηση 1.056 και τη συγχώνευση 1.933 σχολικών μονάδων με σκοπό τη δημιουργία ιδρυμάτων-μαμούθ. Βάσει ανακοινώσεων, μόνο για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η Αθήνα χάνει το 20% των σχολείων της, ενώ το ποσοστό αγγίζει το 40% σε περιοχές της επαρχίας. Όσον αφορά την Κρήτη, συγχωνεύονται συνολικά 62 σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης τα  43 από τα οποία βρίσκονται στο νομό Ηρακλείου. Απότοκος των συνενώσεων η «αναβάθμιση» των απρόσωπων κτιρίων και σε πολυπληθή, όπως φανερώνει το όριο  500  μαθητών ανά σχολείο. Σχετικά με τις μετακινήσεις,  οι εμπνευστές  του  νομοσχεδίου δεν βλέπουν κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα στο να μετακινούνται επί 30 λεπτά οι μικροί μας φίλοι από το κρεβάτι τους στο νέο τους σχολείο και 45 λεπτά οι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου καθημερινά. Αυτό σημαίνει πως για χιλιάδες μαθητές, για όσους έχουν παιδιά και για όσους ασχολούνται με την εκπαίδευση, η σχολική οδύσσεια θα ξεκινά στις 7 κάθε πρωί και θα τερματίζει στις 5 το απόγευμα. Παράλληλα, τα τμήματα στα δημοτικά θα είναι τουλάχιστον 25 μαθητών και σε γυμνάσια και λύκεια ακατέβατα 30. Τη χρονιά που διανύουμε, στο χορό των περικοπών μπήκαν τόσο τα  λειτουργικά έξοδα των σχολείων όσο και αυτά για τη μεταφορά μαθητών: τα πρώτα μειώθηκαν κατά τα 2/3 ενώ τα δεύτερα κατά το 1/3. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως από τον Σεπτέμβριο οι γονείς θα κληθούν να πληρώσουν αδρά ,όχι μόνο για το πετρέλαιο και τα αναλώσιμα (που ήδη πληρώνουν), αλλά και για τη μεταφορά των παιδιών τους στο σχολείο. Φυσικά, δεν χρειάζεται να αναφέρουμε πως από τη μέρα που ανακοινώθηκαν τα νέα μέτρα, ολοένα και περισσότεροι γονείς-μαθητές και εκπαιδευτικοί καταλαμβάνουν τα σχολεία τους για ένα κράτος που αδυνατεί να τους καταλάβει.

Το «ψηφιδωτό» του αυταρχισμού έρχεται να συμπληρώσει ένα νέο σχέδιο νόμου που σκιαγραφεί τον νέο ρόλο τού διευθυντή της σχολικής μονάδας ,ο οποίος από δω και στο εξής, απαλλαγμένος από διδακτικά και επιφορτισμένος με αστυνομικά καθήκοντα: θα αξιολογεί, θα επιπλήττει, θα επιβάλλει πρόστιμο μέχρι 1/6 του μισθού στους συναδέλφους του εκπαιδευτικούς, θα καταστέλλει μαθητικές κινητοποιήσεις, θα αποφασίζει ανεξάρτητα από τον σύλλογο διδασκόντων, θα ψάχνει για χορηγούς προκειμένου να εξασφαλίσει τα λειτουργικά έξοδα του σχολείου – γλείφοντας ντόπιους επιχειρηματίες, τοπικούς άρχοντες  και…λοιπούς σχετικούς με την παιδεία. Η μακρά λίστα με τις εκπλήξεις που μας ετοιμάζουν συμπληρώνεται με την κατάργηση του έντυπου σχολικού βιβλίου και τη δρομολόγηση της κατάργησης του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ). Σύντομα ,τα βιβλία θα στέλνονται από το υπουργείο με e-mail στους μαθητές και αυτοί θα αναλαμβάνουν να τα εκτυπώνουν, αν θέλουν, με δικά τους έξοδα. Τέλος, η κατασκευή σχολικών κτιρίων θα ανατίθεται σε ιδιώτες και σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις του ΟΣΚ το κόστος θα αποβεί  τετραπλάσιο.

Ο Καλλικράτης παίζει μόνος του

Μέχρι και πριν από 2-3 χρόνια μία τόσο αντιδραστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση θα θεωρούνταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας όσον αφορά τόσο τη σφοδρότητά της όσο και τις πιθανότητες νομιμοποίησής της θεσμικά. Σήμερα, ένα βήμα πριν από την ουσιαστική εφαρμογή της, γιατί κανείς δεν σκίζει τα ιμάτιά του, δεν απεργεί, δεν εξεγείρεται ενάντια στην κατάργηση όλων αυτών για τα οποία τόσα χρόνια διατείνονταν πως «κερδήθηκαν με αγώνες και αίμα»; Η απάντηση συμπυκνώνεται κυρίως σε τρεις βασικές παραδοχές για τον εκπαιδευτικό κόσμο: α) ότι κουράστηκε και απογοητεύτηκε από τις μεγάλες κινητοποιήσεις τού 2006-2007 β) ότι αισθάνεται προδομένος από τη «συνδικαλιστική του ηγεσία» και γ) ότι αισθάνεται ψυχολογικά αδύναμος απέναντι στις ραγδαίες εξελίξεις της εποχής του Μνημονίου κ.λπ.

Οι τρεις αυτές αιτίες, αν και περιέχουν μια μορφή αλήθειας, δεν περιγράφουν τίποτα περισσότερο από συμπτώματα. Μάλλον ισοδυναμούν με τη διαπίστωση ότι στον ωκεανό της εκμετάλλευσης επιπλέουν τα συντρίμμια της εκπαίδευσης μετέωρα και αβοήθητα εδώ και χρόνια. Το ναυάγιο της εκπαίδευσης όμως είναι τόσο παλιό όσο και η αναδιάρθρωση του καπιταλιστικού συστήματος στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Ως εκ τούτου, η κατανόηση των συνθηκών καταστροφής καθίσταται ανάγκη επιτακτική για την συνειδητοποίηση του παρόντος.

Ο Καλλικράτης στην εκπαίδευση δεν είναι ένα μέτρο ανάγκης, ούτε φυσικά εμπεριέχει κάποιο παιδαγωγικό προσανατολισμό όπως διατείνονται οι εμπνευστές και πάσης φύσεως «καταναλωτές» του. «Δεν υπάρχει καμία αναφορά στο μνημόνιο σε οτιδήποτε που να αφορά συνενώσεις ή επιλογές για θέματα σχολείων ή πανεπιστημίων», δήλωσε σε μια κρίση ειλικρίνειας η υπουργός σε πρόσφατη συνάντηση (28/2/2010) που είχε με τοπικούς άρχοντες δήμων που καλούνται να εφαρμόσουν το νέο μέτρο. Παράλληλα, ανήγγειλε την ίδρυση μιας «Ανεξάρτητης Ειδικής Ομάδας Εκπαιδευτικής Πολιτικής» με στόχο «την αύξηση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου εκπαιδευτικού και της αποτελεσματικότερης χρήσης πόρων». Η «ειδική ομάδα» ανέλαβε ήδη το έργο της συνολικής ανατροπής στον χώρο της εκπαίδευσης, έργο που βέβαια υπερβαίνει τις απαιτήσεις περικοπών του Μνημονίου. Άλλωστε, οι αποφάσεις για τις αλλαγές στον τομέα της Παιδείας είναι προειλημμένες εδώ και μια δεκαετία από τη συνθήκη της Μπολόνια.

Τι είναι αυτό που γκρεμίζεται

Το σχολείο όπως το γνωρίζαμε μέχρι σήμερα ανήκει στον τύπο του μαζικού σχολείου και μαζικού πανεπιστημίου. Αποτελεί προϊόν της μεταπολεμικής καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που βασίστηκε στη μαζική παραγωγή και κατανάλωση εμπορευμάτων και αντικατέστησε το παλαιότερο-ελιτίστικο σχολείο. Η πολυεπίπεδη κρίση εκείνης της εποχής δημιούργησε την ανάγκη για ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα : α) διεύρυνε το προνόμιο της μόρφωσης στα κατώτερα και μεσαία στρώματα (η ελίτ το είχαν πάντα)  β) παρείχε δωρεάν σταθμισμένη γνώση και ιδεολογία γ) προετοίμαζε νέους επιστήμονες-προσωπικό στελέχωσης για τις νέες του ανάγκες δ) έθετε τα όρια και τις προϋποθέσεις της αναδυόμενης μικρομεσαίας τάξης πουλώντας και αγοράζοντας συναίνεση και  ε) οδηγούσε από το χέρι τα εναπομείναντα ντόπια προλεταριακά κομμάτια  και τους μετανάστες  στο δρόμο με τις φάμπρικες με την ετικέτα του ανειδίκευτου εργάτη.

Στις δεκαετίες που πέρασαν το μαζικό σχολείο φυτοζωούσε σε καθεστώς παρατεταμένης κρίσης. Όμως δεν ανατράπηκε ποτέ από ένα μαζικό κίνημα αμφισβήτησης όσο αυτό δεν έπαιρνε συνολικό χαρακτήρα. Καθοριστικό ρόλο στον ακρωτηριασμό μιας τέτοιας προοπτικής διαδραμάτισαν όλοι αυτοί που τόσα χρόνια παλεύουν για «το θεμελιώδες δικαίωμα» της παιδείας ζητώντας εξορθολογισμό, δικαιότερη αξιολόγηση, αυξήσεις μισθών δηλαδή… ξεροκόμματα. Τώρα όμως που το παλιό εκπαιδευτικό σύστημα βγήκε από τη συντήρηση και μούχλιασε, το ξεροκόμματο τελείωσε και έμεινε η υπόκλιση του επαίτη. Για αυτό το λόγο η σιωπή του άλλοτε φλαμπουροκουβαλητή συνδικαλιστή δεν προκαλεί έκπληξη: περιμένει το επόμενο σκουπίδι γλείφοντας το χέρι του αφέντη.

Τι είναι αυτό που κατασκευάζεται

Ο Καλλικράτης, το νέο Λύκειο, το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ και η αξιολόγηση είναι οι βασικοί άξονες υλοποίησης του νέου μοντέλου εκπαίδευσης/υποταγής των υπηκόων. Εντούτοις, το «νέο όραμα» για την παιδεία δεν είναι τόσο νέο αλλά προπαγανδίζεται και ενδυναμώνεται εδώ και χρόνια μέσα από τις αρχές του μεταμοντερνισμού.

Πρόκειται για ένα ολιστικό θεωρητικό υπόβαθρο της κυριαρχίας που πρωτοεμφανίστηκε σε μια εποχή όπου οι ανεπτυγμένες κεφαλαιοκρατικές κοινωνίες διακατέχονταν από ένα πρωτόγνωρο ενδιαφέρον για τη γνώση, προβάλλοντας γοητευτικές μορφωτικές υποσχέσεις. Στις κοινωνίες της περιβόητης «μεταβιομηχανικής οικονομίας», οι άνθρωποι καλούνται να εμπλακούν σε μια δια βίου ενασχόληση με τη μόρφωση. Η γνώση δεν θα είναι πλέον εγκλωβισμένη σε ξεχωριστά εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά με τη βοήθεια της τεχνολογίας θα βρίσκεται παντού, θα μεταδίδεται και θα πουλιέται οπουδήποτε. Ως εκ τούτου, το άτομο θα πρέπει να μαθαίνει πώς να μαθαίνει καθώς η μάθηση της μάθησης θα αποτελέσει τον πυρήνα  των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.

Στο νέο σχολείο «οι ίσες ευκαιρίες και η ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού» πάνε περίπατο. Οι βασικές δεξιότητες που θα παρέχονται είναι: επικοινωνία στη μητρική γλώσσα, επικοινωνία σε ξένες γλώσσες, μαθηματικές και βασικές τεχνολογικές δεξιότητες, κοινωνικές δεξιότητες, πνεύμα πρωτοβουλίας και σεβασμού της επιχείρησης, πολιτιστική ευαισθησία και έκφραση.

Το νέο σχολείο αποσκοπεί στην χρησιμοθηρική εξαργύρωση της γνώσης και  της δημιουργικότητας προς όφελος της αγοράς. Οι εκπαιδευτικές λειτουργίες είναι θεμιτές στο μέτρο που μπορούν να αγοραστούν και έτσι οι άνθρωποι καλούνται να καταρτίζονται διαρκώς – με δικά τους έξοδα – προκειμένου να μπορούν να πουλήσουν σε ανεκτή τιμή τις εργασιακές τους ικανότητες, με σκοπό την επιβίωση. Μέσα σε ένα  τέτοιου τύπου σχολείο, ο θάνατος του υποκειμένου θα οδηγήσει στην παρακμή των κοινωνικών σχέσεων, στον συναισθηματικό αναλφαβητισμό και εν τέλει στην οριστική υποταγή του ατόμου στις δυνάμεις της αγοράς. Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν εικασίες καθώς είναι  δοκιμασμένα στην πράξη από τις κυβερνήσεις μεταβιομηχανικών κρατών – Η.Π.Α, Ην. Βασίλειο, Γαλλία – με τραγικές συνέπειες για τη μόρφωση και τις εργασιακές συνθήκες.

Όχι άλλες τρύπες στο νερό

Βιώνουμε τη γενική επίθεση του πολιτικού-οικονομικού καθεστώτος με σκοπό τον επαναπροσδιορισμό των όρων υποταγής του κοινωνικού συνόλου. Έχοντας διδαχθεί ό,τι μας ψιθύρισε η Ιστορία καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τη νέα επίθεση χωρίς την αυταπάτη, χωρίς ξεροκόμματα. Οι μαθητές ξέρουν πολύ καλά πως το σχολείο μεταμορφώνεται σε ένα εργοστάσιο που παράγει κακοπληρωμένους εργάτες και ανέργους. Οι φοιτητές νιώθουν πως σε λίγο καιρό τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα επικρατήσουν. Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν πως ο καθεστωτικός συνδικαλισμός τους οδηγεί στο αδιέξοδο της ήττας και όλοι ανεξαιρέτως βλέπουμε τα όνειρά μας να ξεθωριάζουν μπροστά στο μέλλον που μας επιφυλάσσουν. Τα ΜΜΕξαπάτησης θέλουν να πιστέψουμε πως όλα αυτά είναι απόρροια ενός φυσικού φαινομένου που λέγεται οικονομική κρίση, ήρθε από το πουθενά και τις συνέπειές του πρέπει να τις μοιραστούμε όλοι.

Απέναντι σε όλα αυτά η απάντηση πρέπει να είναι συνολική. Ο Καλλικράτης στην εκπαίδευση δεν είναι παρά ένας από τους πολλούς πολιορκητικούς κριούς. Πίσω του κρύβεται η αναγκαιότητα του ίδιου του συστήματος να αναδιαρθρωθεί προκειμένου να επιβιώσει… εις βάρος μας. Ο πόλεμος ενάντια σε κάθε Καλλικράτη είναι μάχη ενάντια στο σύγχρονο φασισμό και διεξάγεται σε όλα τα μέτωπα.

Το κουδούνι έχει χτυπήσει εδώ και καιρό – ας επιστρέψουμε στις (κοινωνικές) τάξεις μας…

Apostada

→Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Δρόμου Απατρις

(Τεύχος 13-Απρίλιος 2011)

-http://apatris.info/

 

Κυκλοφόρησε το 13ο φύλλο της παγκρήτιας εφημερίδας δρόμου Άπατρις

…θα τη βρείτε στις καταλήψεις Villa Amalia, Σκαραμαγκά, Ματσάγγου (Βόλος), ΥΦΑΝΕΤ (Θεσσ/κη), σε  στέκια  και  ελεύθερους  χώρους

Μεταξύ  άλλων, σ’ αυτό  το  φύλλο:

- Καλλικράτης στην εκπαίδευση: ο μαθητής στην κλίνη του Προκρούστη

- Η  κρίση του θεσμοποιημένου συνδικαλισμού
Τα σημερινά θεσμοποιημένα συνδικάτα εξυπηρετούν τα συμφέροντα μιας ακόμα κάστας της κυριαρχίας, της οποίας αποτελούν οργανικό μέρος.

- Ψεύτικοι συναγερμοί (αν)ασφάλειας
Ο φόβος για τη ζωή, για το θάνατο και την αρρώστια έγινε όπλο στα χέρια της κυριαρχίας προκειμένου να πετύχει ολοκληρωτικά τον κοινωνικό έλεγχο

- Η πολιτική εφαρμοσιμότητα της προσαρμογής σε άνευ όρων συναίνεση

- MINOISTAS: Η ψευδής ουδετερότητα των «ευαισθητοποιημένων»

- 5η Ανακοίνωση της ανοιχτής ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ αναρχικών/αντιεξουσιαστών ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

- Η Αριστερά, η δημοκρατική αντίληψη του αγώνα και η Νομική

-Συνέντευξη με τη Φαιη Μεγιερ

- για το Κιλελερ:
«…ανά τετράδα, με το όπλον επ΄ ώμου και με μαύρας σημαίας…»

- Χανιά. Σχετικά με τις δράσεις αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

- Ρέθυμνο: Συγκεντρωτικά οι κινήσεις αλληλεγγύης για τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

- Ηράκλειο: Ανακόπηκε η πρόθεση των εργοδοτών στα GOODY´S για εξευτελιστική μείωση μισθών

- Εφαρμογή χουντικών νόμων στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας

- Δράσεις αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης των συλληφθέντων από τα γεγονότα που ακολούθησαν την εκκένωση της κατάληψης ΠΙΚΠΑ στο Ηράκλειο

- Ο αγώνας των 300 μεταναστών στο κτίριο Υπατία

- Λευτεριά  στον αναρχικό αγωνιστή Άρη Σειρηνίδη

- επιστολές : Χρυσοβαλαντης Πουζιαριτης

●     Μπορείτε  να  κατεβάσετε  το  φύλλο 13  από  ‘δω:

http://www.​mediafire.co​m/?tlp5s7aho​086bj7

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Για επικοινωνια,ζητηματα διανομης προτασεις,συνεισφορα : apatris.news@gmail.com , info@apatris.info
Να σημειωθεί οτι το εμαιλ  apatris.news@gmail.com σταδιακά θα καταργηθεί. Ενδιάμεσα τα δύο εμαιλ θα λειτουργούν παράλληλα. Το τελικό εμαιλ επικοινωνίας θα είναι το info@apatris.info

●   Το site της  εφημερίδας:

http://apatris.info

Κάμερες στο φροντιστήριο “Ευθύνη” στο Ρέθυμνο

Κάμερες στο φροντιστήριο “Ευθύνη” στο Ρέθυμνο

Με αφορμή την τοποθέτηση καμερών στο φροντιστήριο “Ευθύνη” στο Ρέθυμνο, δημοσιεύουμε το κείμενο της αφίσας που τυπώθηκε σε 600 κομμάτια και κολλήθηκε στην πόλη του Ρεθύμνου από τους Μαθητές με Αστέρι.

Παιδεία – Παραπαιδεία

Η σάπια από τα θεμέλιά της “ελληνική παιδεία” ωθεί τους μαθητές μαζικά στην παραπαιδεία (νόμιμη και παράνομη). Παιδεία και παραπαιδεία συνθέτουν ουσιαστικά έναν οργανισμό που σίγουρα δεν έχει ως απώτερο σκοπό τη “μόρφωση” των μαθητών. Το μόνο που κάνει αποτελεσματικά η “ελληνική παιδεία” είναι να καταπιέζει τους μαθητές, να συσσωρεύει το άγχος τους. Τα βασανιστήρια των ατελείωτων ωρών στα φροντιστήρια, των διαγωνισμάτων, της ανούσιας παπαγαλίας και του άγχους των πανελληνίων συντελούν στην καταρράκωση του μαθητή – “υποψηφίου”, στη συναισθηματική του απομόνωση και την καλλιέργεια του απόλυτου ατομικισμού. Αφού περάσεις λοιπόν από το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα είσαι έτοιμος να σε εκμεταλλευτούν ως εργάτη ή να εκμεταλλευτείς χωρίς αναστολές ως αφεντικό. Άμεσα κερδισμένοι από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι μόνο οι βολεμένοι καθηγητές του δημοσίου (που κάνουν και 1,2,3,10 (…) ιδιαίτερα), οι “ιδιαιτεράδες” (που χτυπάνε το 40ρι ευρώ την ώρα ενίοτε) και οι φραγκάτοι ιδιοκτήτες φροντιστηρίων που ξεζουμίζουν καθηγητές και μαθητές, αντλώντας το απόσταγμα της απελπισίας τους.

Κάμερα στραμμένη πάνω μου!

Δεν τους φτάνουν τα τεράστια κέρδη από την εκμετάλλευση της μαθητικής ανασφάλειας και μιζέριας. Σε μια κίνηση εντυπωσιασμού, χαφιεδισμού, βλακείας και προσπάθειας έντασης του ανταγωνισμού ανάμεσα στα μεγάλα φροντιστήρια του Ρεθύμνου, τα αφεντικά του φροντιστηρίου “Ευθύνη” εγκατέστησαν σύστημα παρακολούθησης μαθητών και καθηγητών (!!!). Κάθε “αίθουσα διδασκαλίας” της “Ευθύνης” κοσμείται (πέρα από κάτι άβολα θρανία και τον πίνακα) και από μια κάμερα που παρακολουθεί σφαιρικά όλη την αίθουσα (“για αποτροπή βανδαλισμών”, όπως ειπώθηκε από παράγοντες του φροντιστηρίου). Η παρακολούθηση και καταγραφή μαθητών και καθηγητών μέσα σε κάθε αίθουσα είναι χαρακτηριστική περίπτωση έντασης μιας ιδιότυπης καταστολής που παρατηρείται στο χώρο της παιδείας και παράλληλα μια επίδειξη ισχύος από τα αφεντικά του φροντιστηρίου που τραβούν το σκοινί για να επιβεβαιώσουν για άλλη μια φορά πως οι αντιστάσεις είναι μικρές.

Το τραγικό της υπόθεσης:

Λίγοι (σχετικά) οι καθηγητές που αποχώρησαν από την “Ευθύνη” λόγω της τοποθέτησης καμερών. Ακόμα λιγότεροι οι μαθητές που αντέδρασαν ή αποχώρησαν για τον ίδιο λόγο. Όσο οι μαθητές και οι καθηγητές κοιτάζουν μονάχα το προσωπικό τους συμφέρον και δεν αυτοοργανώνονται ενάντια σε όποιον και ό,τι τους καταπιέζει, πάντα θα τους εκμεταλλεύονται γλοιώδεις επιχειρηματίες και αδίστακτα αφεντικά.

 

Μαθητές με Αστέρι

Πηγή: http://apatris.info/

→Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Δρόμου Απατρις (Τεύχος 12-Φεβρουάριος 2011)-http://apatris.info/

.

Η μισαλλοδοξία πυρήνας της συστημικής σκέψης – εργαλείο της ολοκληρωτικής πράξης

Αυτές τις μέρες εξελίσσεται μπροστά μας ακόμα ένα επεισόδιο από τα πολλά που έχουν να κάνουν με το φαινόμενο της μετανάστευσης και την πόλωση που επιβάλλεται τεχνητά από τα πάνω στην κοινωνία .

Η διαφορά είναι ότι  τώρα η ένταση και οι τόνοι ξεπέρασαν οποιοδήποτε συνηθισμένο επίπεδο από την πλευρά του μπλοκ της εξουσίας (κάτι που φανερώνει πόσο εύθραυστη είναι η κοινωνική ειρήνη και πόσο έντονος ο φόβος τους).

Το γεγονός έχει ως εξής:

Την Κυριακή 23 Ιανουαρίου καταφτάνουν περίπου 300 μετανάστες καταγωγής κυρίως από χώρες της βόρειας Αφρικής στο λιμάνι του Πειραιά. Η κρατική προπαγάνδα μέσω των ΜΜΕ αφήνει να εννοηθεί ότι κατά κάποιο περίεργο τρόπο ένα δουλεμπορικό ξεφόρτωσε στο λιμάνι του Πειραιά. Στην πραγματικότητα είναι κυρίως εργαζόμενοι με πολυετή παραμονή στην Ελλάδα, αρκετοί από αυτούς έχουν δημιουργήσει οικογένειες εδώ και έχουν σταθερό τόπο διαμονής στην επαρχία και κυρίως στην Κρήτη. Είναι αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουν το ύστατο μέσο που υπάρχει για έναν άνθρωπο για να διεκδικήσει την αξιοπρέπεια του, την απεργία πείνας. Στόχος τους είναι σύμφωνα και με την ανακοίνωσή τους [1] ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις για όλους ανεξαιρέτως τους εργαζόμενους ελληνες και μετανάστες και διεκδικούν απο την ελληνική πολιτεία το τέλος της πολυετούς ομηρίας τους εξαιτίας του δαιδαλώδους και αδιέξοδου συστήματος χορήγησης άδειας παραμονής. Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί ότι τα τελευταία χρόνια με αφορμή την οικονομική κρίση, χιλιάδες μετανάστες οι οποίοι έχουν πια χτίσει την ζωή τους στον ελλαδικό χώρο, αδυνατούν να ανανεώσουν τις προσωρινές άδειες παραμονής. Ένας λόγος είναι ότι η ανανέωση της σχετίζεται με τον αριθμό των ενσήμων που συγκεντρώνει ο μετανάστης εργαζόμενος ανά έτος. Ακόμα όμως και αν κάποιος κατορθώσει να αποχτήσει τα απαραίτητα ένσημα στο καθιερωμένο καθεστώς μαύρης εργασίας, η πολυπλοκότητα της διαδικασίας καθιστά σχεδόν αδύνατον να μπορέσει να ανανεώσει τα πολυπόθητα έγγραφα παραμονής. Σε αυτό το σκοτεινό σκηνικό, προστίθεται η οργανωμένη και καθοδηγούμενη δράση παρακρατικών ομάδων με ακροδεξιά και ναζιστική ρητορεία οι οποίοι σε αγαστή συνεργασία με την επίσημη αστυνομία, σαν σημερινά τάγματα ασφαλείας τρομοκρατούν και διαχειρίζονται το συνταγματικό δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας σε περιοχές υψηλής μεταναστευτικής πυκνότητας όπως το κέντρο της Αθήνας και κυρίως επί της Αχαρνών.
Ως εδώ λίγο πολύ αυτά είναι γνωστά ή μπορεί να τα υποψιαστεί ο οποιοσδήποτε.
Δεν είναι κρυφό μυστικό οι ρατσιστικές επιθέσεις και οι απόπειρες ανθρωποκτονίας από τα οργανωμένα συμμορίτικα μπλοκ, αντιθέτως τονίζονται και διαφημίζονται από αυτό το εξάμβλωμα που αυτοαποκαλείται δημοσιογραφία στην Ελλάδα, αλλά ξεκάθαρα πια αποτελεί ένα βρωμερό οχετό που αναδίδει την σαπίλα και την αποσύνθεση της διαπλεκόμενης σχέσης εξουσιων.
Η μπόχα των δελτίων ειδήσεων είναι πια τόσο δυσώδης και έντονη που μπορεί να ταξιδέψει και μέσω των ραδιοκυμάτων!
Η συνέχεια της κίνησης διαμαρτυρίας των μεταναστών έλαβε την μέγιστη δυνατή δημοσιότητα από την στιγμή που ορθώς χρησιμοποίησαν το άσυλο της Νομικής για να διεξάγουν τον αγώνα τους. Η αντίδραση του καθεστώτος ήταν ακαριαία και ακραία καθώς ανακάλυψε με τρόμο ότι αυτή η κίνηση μπορεί να λάβει διαστάσεις και να γίνει μη διαχειρίσημη. Με έντεχνο τρόπο το θέμα του ασύλου υπερκέρασε εξαιτίας τους τον ίδιο τον αγώνα των μεταναστών καθώς λόγω της πολυετούς προπαγάνδας είναι ικανό να διεγείρει τα συντηρητικά αντανακλαστικά.
Ο ρόλος της συστημικής Αριστεράς ήταν εξαρχής άθλιος και κατάπτυστος καθώς προσπάθησαν να παίξουν για άλλη μια φορά το ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ των εντολοδόχων της τρόικας που έχουν βαμμένα τα χέρια τους με αίμα και των αλληλέγγυων και των απεργών πείνας που δίνουν αυτή τη στιγμή τον μεγαλειώδη αγώνα τους.
Εξαρχής οι ίδιοι οι απεργοί πείνας δήλωσαν ότι ο αγώνας τους είναι ακηδεμόνευτος και δεν θα αποδεχτούν οποιαδήποτε προσπάθεια καπελώματος [2]

Αυτό το ρεσιτάλ νομιμοφροσύνης και εξευτελιστικής απολογητικής στάσης από το πιο προωθημένο μπλοκ αστικής εξουσίας εναλλασσόταν με τον υποκριτικό και μισάνθρωπο λόγο δημοσιογραφίσκων κατηγορίας τρέμη και πρετεντέρη. Κλασικά προσπαθούσαν να υποδείξουν στους λακέδες (δήθεν δασκάλους) πανεπιστημιακούς αλλά και στους πολιτικούς συνομιλητές τους τι πρέπει να γίνει.
Όπως ο πρώτος διδάξας μαστοράκης [3]που έκανε στημένη εκπομπή εντός του ΚΕΒΟΠ (Κέντρο Βαρέως ΟΠλισμού) με συλληφθέντες φοιτητές της εξέγερσης του πολυτεχνείου  για να κάνει προπαγάνδα, έτσι  το ρατσιστικό παραλήρημα τους στοχοποιούσε αλληλέγγυους στην απεργία πείνας και απαιτούσε την άμεση άρση ασύλου από τους οσφυοκάμπτες – “πνευματικούς” ανθρώπους των πανεπιστημίων μας. Από την άλλη πλευρά η ηττοπαθής στάση διαφόρων μεγαλόσχημων παραγόντων οι οποίοι μυξοκλαίγοντας διαμαρτύρονταν για το κίνδυνο στον οποίο έμπαινε το άσυλο δημιουργεί τουλάχιστον καχυποψία για την ανιδιοτέλεια τους.
Η συστηματική επίθεση στο άσυλο στόχο έχει την απονεύρωση και νέκρωση του ώστε αν υπάρχει είτε όχι  να είναι ένα εθιμοτυπικό απομεινάρι της λήθης παλαιών αγώνων και θυσιών. Οι υπονομευτές του ασύλου είναι αυτοί που το θέλουν διακοσμητικό,αποστειρωμένο μέσα σε μια γυάλα και ακίνδυνο για τον κοινωνικό κατήφορο που έχει παρασύρει τα πάντα στον διάβα του. Το άσυλο οφείλει να είναι αιχμηρό και επιθετικό. Χρέος του είναι να αναδεικνύει τα κοινωνικά ζητήματα με τον πιο δυναμικό τρόπο! Απαιτεί και διεκδικεί – δεν συναλλάσσεται, δεν κάνει παζάρια και δεν αυτοεξευτελίζεται.
Η πνευματική φτώχεια ανθρώπων οι οποίοι υποτίθεται διδάσκουν το δίκαιο στη Νομική ξεγύμνωσε με τον πιο σαφή τρόπο για ποιο λόγο ούτε καν η αστική δικαιοσύνη δεν υπάρχει στη χώρα μας. Το βουλγαράκειον “ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό” πρέπει να γραφτεί  με χρυσά γράμματα στην είσοδο της Νομικής,στο κτίριο που καταλήφθηκε από τους απεργούς πείνας. Οι καθηγητές αυτοί δεν αποδείχτηκαν ανάξιοι των περιστάσεων, αλλά αντιθέτως έπαιξαν ενεργητικό ρόλο στο γκρέμισμα οποιασδήποτε αμφιβολίας αν η σαπίλα που κυριαρχεί γύρω μας εκτρέφεται συστηματικά από τους ίδιους και αναπαράγεται από τους επιστήμονες που εκπαιδεύουν! Ακόμα και η ανακοίνωση της ένωσης συνδικαλιστών αστυνομικών προσπάθησε να κρατήσει τα προσχήματα και ήταν πιο ήπιων τόνων από την ανακοίνωση που υπογράφεται από 35 πανεπιστημιακούς [4]!!

Τελικά μετά από απόφαση των ίδιων των απεργών έπειτα από την ασφυκτική πίεση από όλες τις πλευρές και λόγω του κινδύνου απονοηματοδότησης του αγώνα τους μετά την άρση ασύλου, μεταφέρθηκαν προσωρινά σε ακατάλληλο κτίριο ιδιώτη επί της οδού Πατησίων ώστε να εκτονωθεί η ένταση.
Ο υπουργός Βιας Παπουτσής, γνωστός από το ναυάγιο του Σαμινα αν εισέβαλε τελικά εντός της Νομικής θα μπορούσε να τοποθετήσει δίπλα στην ματωμένη σημαία του πολυτεχνείου που υπεξαίρεσε ως πρόεδρος της ΕΦΕΕ [5] και διακοσμεί τα γραφεία της σοσιαλιστικής(sic) ΠΑΣΠ τις ματωμένες κουβέρτες των απεργών πείνας καθώς οι ίδιοι είχαν δηλώσει μέσω των αλληλέγγυων ότι σε περίπτωση εισβολής πρέπει να φέρουν μαζί τους οι αστυνομικοί και φέρετρα για να τους παραλάβουν.
Οι απεργοί πείνας δεν διεκδικούν την ελεημοσύνη μας, ούτε είναι άβουλα όντα που άγονται και φέρονται, αλλά διεκδικούν τα αυτονόητα σε μία πολιτισμένη όπως θέλει να λέγεται κοινωνία. O αγώνας τους μέχρι αυτή τη στιγμή συνεχίζεται και οφείλει οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται να ονομάζεται άνθρωπος να σταθεί αλληλέγγυος στα δίκαια αιτήματα τους.

«Κύριοι, οφείλετε να αντιμετωπίσετε τους ελάχιστους ταραξίας, οι οποίοι κάθονται στα σκαλοπάτια, μέσα εις τον περίβολον των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και, ασκούντες ψυχολογική βίαν επί της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων σπουδαστών, δεν τους επιτρέπουν να προσέλθουν εις τας αίθουσας και να παρακολουθήσουν το μάθημα. Αν νομίσετε ότι σας χρειάζεται βοήθεια, θα την ζητήσετε σεις και εγγράφως».

Γεώργιος Παπαδόπουλος, ομιλία προς τις συγκλήτους των Πανεπιστημίων στο κτίριο της Βουλής, 2 Μάρτη 1973

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΔΙΚΑΙΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ- ΕΡΓΑΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

Υποσημειώσεις:

Α. Οι τελευταίες εξελίξεις (ύποπτη η χρονική συγκυρία) είναι ότι  το ΣτΕ βρήκε συνταγματικά κολλήματα [6] στο νόμο για τα πολιτικά δικαιώματα των μεταναστών. Με την ίδια λογική οι έλληνες μετανάστες στο εξωτερικό και ειδικότερα τα παιδιά τους δεν θα έπρεπε να έχουν πολιτικά δικαιώματα στις χώρες που ζουν καθώς δεν είναι γνήσιοι γενετικά κάτοικοι (jus sanguis). Αυτή η αναχρονιστική ερμηνεία του συντάγματος μας γυρνάει πολύ πίσω, ίσως στην εποχή που οι μαύροι δεν μπορούσαν να κάτσουν σε θέση λεωφορείου εφόσον υπήρχαν όρθιοι λευκοί γιατί θεωρούνταν κατώτεροι.

Β. Με τροπολογία του ραγκούση (αναπληρωτή πρωθυπουργεύοντα) ανακλήθηκε η άδεια παραμονής που είχε δοθεί επί Παυλόπουλου το 2008 σε απεργούς πείνας στα χανιά. Αυτή ήταν μια τιμωρητικη πράξη και επίδειξη δύναμης παρότι τότε είχαν στηριχθεί από όλες σχεδόν τις πολιτικές δυνάμεις και από το ΠΑΣΟΚ [7].

Γ. Από τα οδοφράγματα η επιτροπή κατοίκων της Κερατέας επισκέφτηκε και παρέδωσε παπλώματα και κουβέρτες στους μετανάστες απεργούς πείνας σε ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης.

Αναφορές:

1 http://is.gd/hBSgI5 (Κείμενο Απεργών)

2 http://is.gd/87UDMn (Απάντηση των απεργών στις συκοφαντίες)

3 http://is.gd/5jZY5c (Το βίντεο της εκπομπής μαστοράκη στο youtube)

4 http://is.gd/xGniev (Η επιστολή των 35 πανεπιστημιακών στο Βήμα)

5 http://is.gd/VkdBti (Το ΕΜΠ ζητά από το ΠΑΣΟΚ την ιστορική σημαία του Πολυτεχνείου)

6 http://is.gd/XoH3vu Το Βήμα απόφαση ΣτΕ για δημοτικές εκλογές

7 http://is.gd/pwzXBA youtube Δηλώσεις αλληλεγγύης βουλευτών ΠΑΣΟΚ στους απεργούς πείνας στα Χανιά το 2008

• Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το ιστολόγιο της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης των απεργών πείνας: http://hungerstrike300.espivblogs.net

anarres  – πηγή : apatris.info

→Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Δρόμου Απατρις (Τεύχος 12-Φεβρουάριος 2011)-http://apatris.info/

.

Game Over … Insert Coin Tο Continue

Ο μέσος άνθρωπος πρέπει 8 ώρες να εργάζεται, 8 ώρες να καταναλώνει και 8 ώρες να κοιμάται. Πέραν τούτου απομονώνεται, διώκεται, συλλαμβάνεται, φυλακίζεται, εκτελείται.

Ένα χρόνο μετά το «κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμε» (ΑΠΑΤΡΙΣ τ.6) η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί ακόμη να σώσει τη χώρα που μας φιλοξενεί (και που για λόγους συντομίας θα αποκαλείται Ελλάδα) από τη χρεωκοπία, την ίδια στιγμή που η ελληνική κοινωνία προσπαθεί να σωθεί από την ελληνική πραγματικότητα. Το παράδοξο και το παράλογο συνεχίζουν να βασιλεύουν ένα χρόνο μετά την πτώχευση της Ελλάδας, οι ίδιοι άνθρωποι που μας κατέστρεψαν, που μας πούλησαν όνειρα και υποσχέσεις, που μοίρασαν λεφτά δανεικά και ψεύτικα ιδανικά, που κατάκλεψαν το Δημόσιο και αφαίμαξαν εργαζόμενους και μετανάστες, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι προσπαθούν να μας σώσουν. Από ποιόν; από τον ίδιο τους τον εαυτό; από τις ίδιες τους τις επιλογές; από το καπιταλιστικό σύστημα που πρεσβεύουν; εάν οι κύριοι υπεύθυνοι της κρίσης, (κυβέρνηση – τράπεζες – αφεντικά και ΜΜΕ) διέθεταν έστω και ίχνος από το πολυδιαφημιζόμενο αλλά ταυτόχρονα στρεβλό ελληνικό φιλότιμο, θα έπρεπε να έχουν αυτοκτονήσει, απαλλάσσοντας την υπόλοιπη κοινωνία από το κόστος διαβίωσής τους και από τις πολιτικές τους επιλογές.

Ένας χρόνος γεμάτος τρομοκρατία, καταστολή, φυλακίσεις, εκφοβισμούς, απολύσεις, περικοπές, με τα οποία προσπάθησαν να μας περάσουν το μήνυμα ότι το μέλλον μας είναι προδιαγεγραμμένο και η ζωή μας σε πλήρη εξάρτηση από τις διακυμάνσεις των επιτοκίων (spreads). Η πραγματικότητα μία, το ελληνικό κράτος πτώχευσε με χρέος 412 δις ευρώ, όπως παρουσιάζεται ακολούθως από τα επίσημα στοιχεία του ΔΝΤ – και τα βασικά ερωτήματα που προκύπτουν από την ανάγνωση των στοιχείων αυτών είναι 4.
Ερώτημα 1:
Αφού η ελλάδα με 165% χρέος του ΑΕΠ, η Ιρλανδία με 1004%, η Πορτογαλία με 223%, η Ισλανδία με 39%, βρίσκονται σε κατάσταση πτώχευσης, πώς δεν έχουν πτωχεύσει οι οικονομικοί κολοσσοί της Γερμανίας με χρέος 155%, της Μεγάλης Βρετανίας με 416%, της Ολλανδίας με 470% κτλ;
Ερώτημα 2:
Πώς γίνεται οι ΗΠΑ, με εξωτερικό χρέος 10 τρις ευρω, η Γερμανία με 3 τρις ευρω και η Αγγλία με 7 τρις ευρώ να δανείζουν μικρότερες οικονομίες, αφού οι ίδιες χρωστάνε αυτά τα τεράστια ποσά;
Ερώτημα 3:
Πώς γίνεται να έχουν χρεοκοπήσει χώρες όπως η Αργεντινή, η Ισλανδία, η Ρουμανία και η Ουγγαρία και να στρέφονται στο ΔΝΤ (πλην Ισλανδίας) όταν το χρέος τους είναι τραγικά μικρότερο από των χωρών που απαρτίζουν το διεθνές νομισματικό ταμείο;
Ερώτημα 4ο και σημαντικότερο:
Σε ποιόν τελικά χρωστάνε όλα αυτά τα κράτη;
Οι απαντήσεις που δίνονται από τους υπουργούς οικονομικών και διάφορους οικονομολόγους είναι νεοφιλελεύθερης προσέγγισης. Θεωρούν δηλαδή ότι η ελεύθερη αγορά και τα κράτη, δρώντας ανεξάρτητα μεταξύ τους, δημιουργούν σχέσεις που έχουν σαν βάση το τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα. Κοινώς όλα αυτά τα κράτη χρωστάνε σε τράπεζες που έχουν σαν έδρα τους ένα παγκόσμιο κυβερνοχώρο. Ο καπιταλισμός και οι νεοφιλελεύθεροι εφαρμοστές του μετέτρεψαν το προλεταριακό σύνθημα «πατρίδα μας όλη η γη» σε «κτήμα τους όλη η γη». Οι τραπεζικοί οργανισμοί καθορίζουν το βιοτικό επίπεδο όλων των λαών, παίζοντας απλά με τα επιτόκια δανεισμού των κρατών. Αυτό που καταλαβαίνει ο κοινός νους είναι ότι όλα αυτά τα οικονομικά στοιχεία που παραθέτει το ΔΝΤ είναι φούσκες και απλοί αριθμοί αποθηκευμένοι σε βάσεις τραπεζικών δεδομένων, αυτά τα νούμερα κι αυτά τα χρέη δεν είναι δημιούργημα της πραγματικής οικονομίας μιας χώρας αλλά του καπιταλιστικού συστήματος αυτής. Αυτά τα νούμερα με αυτά τα χρέη, δεν υπάρχουν. Εάν η κύρια καπιταλιστική δύναμη ΗΠΑ χρωστάει 10 τρις € ελέγχοντας το παγκόσμιο εμπόριο, την ενέργεια αλλά και την παγκόσμια παραγωγή, τότε τί πιθανότητα επιβίωσης έχει μια χώρα των φτωχών Βαλκανίων? Όπως είπαμε και παλαιότερα, για να υπάρχει κέρδος πρέπει να υπάρχει χρέος. Με δεδομένο το τεράστιο χρέος (η συσσώρευση όλων αυτών των χρεών που παγκοσμίως εκτιμάται πάνω από 45 τρις ευρω) κάποιοι πρέπει να έχουν ένα τεράστιο κέρδος και σίγουρα δεν είναι η εργατική τάξη, σίγουρα δεν είναι η μεγάλη πλειοψηφία των ελεύθερων επαγγελματιών και αυτοαπασχολούμενων, σίγουρα δεν είναι οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι. Δια της εις άτοπον απαγωγής λοιπόν, αποκλείστηκαν από το κέρδος περίπου 6 δις άνθρωποι. Το κέρδος βρίσκεται υπό μορφή φούσκας στα αποθεματικά μεγάλων τραπεζικών ιδρυμάτων και μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών που, ελέγχοντας την ελεύθερη – ασύδοτη αγορά, ελέγχουν τα εθνικά κράτη και μέσω της οικονομίας αυτών, εξουσιάζουν τις ζωές μας. Ο κοινωνικός μας εχθρός – κλέφτης βρίσκεται στις τράπεζες και στα υπουργεία απανταχού της γης. Το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα ελέγχεται από τις τράπεζες, κερδίζει από τις μεγάλες επιχειρήσεις και εξουσιάζει το διεθνές προλεταριάτο μέσω των αστικών κυβερνήσεων, δομώντας έτσι τα πάνω στρώματα της κοινωνικής πυραμίδας της εκμετάλλευσης. Η βρώμικη δουλειά γίνεται από τη μέση της πυραμίδας και κάτω. Η λουμπενοποίηση της εργατικής τάξης και η εξατομίκευση των κοινωνικών συνθηκών που διέλυσαν τη μικροαστική τάξη οδήγησε σε μία τεράστια βάση εκμετάλλευσης, πάνω στην οποία εδρεύει η κεφαλή της πυραμίδας που περιγράψαμε. Υφίσταται λοιπόν αυτό που σιγοψιθυρίζουμε όλοι «οι πάντες δουλεύουμε για τις τράπεζες». Μέσα σ’ αυτό το φαύλο κύκλο, εκτός απ’ αυτούς που κερδίζουν και αυτούς που χάνουν, υπάρχουν κι αυτοί που επιπλέουν ανάμεσα και ζουν παρασιτικά. Δημοσιογράφοι, μπάτσοι, δικαστές προστατεύουν την καπιταλιστική εκμετάλλευση και εδραιώνουν το φασισμό στην κοινωνία. Ο μέσος άνθρωπος πρέπει 8 ώρες να εργάζεται, 8 ώρες να καταναλώνει και 8 ώρες να κοιμάται. Πέραν τούτου απομονώνεται, διώκεται, συλλαμβάνεται, φυλακίζεται, εκτελείται. Στην τραγική ελληνική πραγματικότητα, η κυβέρνηση Καραμανλή δάνεισε τις ελληνικές τράπεζες με περίπου 50 δις ευρώ (δήθεν για την εξασφάλιση της ρευστότητας και της τόνωσης της αγοράς), από τα οποία τα 28 ταξίδεψαν στην Ελβετία. Με τα υπόλοιπα οι τράπεζες προχώρησαν σ’ ένα κυνήγι συγχωνεύσεων και εξαγορών που μόνο την αγορά δεν τόνωσε. Αντίθετα η πολιτική Καραμανλή και στη συνέχεια η πολιτική ΓΑΠ οδήγησαν στη φτώχεια και στην εξαθλίωση πολύ μεγάλο ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας, μέσω των απολύσεων, της αύξησης του πληθωρισμού, της έμμεσης και άμεσης φορολογίας. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην υπόλοιπη ευρώπη: επιδρομή σε ό,τι κατέκτησε η εργατική τάξη τα τελευταία 100 χρόνια και ποινικοποίηση σε ό,τι αμφισβητεί την καπιταλιστική ισχύ και το δίκιο των λίγων. Οι κυβερνήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, αφού χάρισαν δις στις τράπεζες και τράφηκαν από αυτές προκαλώντας το τεράστιο οικονομικό πρόβλημα, παρουσιάζουν πλέον ως μονόδρομο την εξοικονόμηση χρημάτων από το πάλαι ποτέ κοινωνικό κράτος που οι ίδιες δημιούργησαν για να διαιωνίσουν την εξουσία τους. Φυσικά, πάντα πρωτοπόρος στη λαμογιά η Ελλάδα. Ο σχετικά πρόσφατος ισχυρισμός ότι η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα μπορεί να δώσει λύση διεξόδου από την κρίση, μόνο σαν ανέκδοτο μπορεί να ακουστεί. Αφού έφτιαξαν έναν χαοτικό κρατικό μηχανισμό διορίζοντας ψηφοφόρους τους για να επανεκλέγονται, δημιουργώντας επιτροπές και επιτροπάτα με παχυλούς μισθούς, προχωρούν τώρα σε γκεμπελικού τύπου αφορισμό και μηδενισμό της προσφοράς των δημοσίων υπαλλήλων στην ελληνική κοινωνία. Χωρίς να ονομάσουν αυτούς που αμείβονταν με υπέρογκα ποσά και κυρίως χωρίς να συλλάβουν τους υπουργούς που δημιούργησαν τις θέσεις αυτές, κατηγορούν χιλιάδες εργαζομένους με μισθό 1000 ευρω και κόβουν δώρα και επιδόματα από χαμηλόμισθους και συνταξιούχους. Δεν είναι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι τα κομματόσκυλα που βολεύτηκαν σε άκυρα πόστα του δημοσίου. Από τις 800.000 που προσφάτως μάθαμε ότι αποτελεί το έμμισθο προσωπικό του ευρύτερου δημόσιου τομέα, οι 150.000 είναι οι χαραμοφάηδες του στρατού και της αστυνομίας που ποτέ δεν πρόσφεραν τίποτα πέρα από χούντες, πολέμους και τρομοκρατία. Οι 200.000 είναι συμβασιούχοι, ωρομίσθιοι και εργαζόμενοι με ειδικού τύπου συμβάσεις και πολύ χαμηλές ετήσιες απολαβές . Οι υπόλοιποι 450.000 που αμείβονται, δεν είναι αρκετοί στην πραγματικότητα για να καλύψουν τις ανάγκες μας (γιατροί, νοσοκόμοι, δάσκαλοι, καθηγητές, νηπιαγωγοί, υπάλληλοι κτλ δεν επαρκούν). Στο σύνολο αυτό υπάρχουν 50.000 κομματόσκυλα διορισμένα τα οποία υπεραμείβονται και δεν προσφέρουν κανένα κοινωνικό έργο αλλά καμία κυβέρνηση δεν ανέλαβε την ευθύνη για την ύπαρξή τους. Επίσης καμία κυβέρνηση δεν παραδέχτηκε ότι το 90% διορίστηκε με μέσον. Από τα οικονομικά μέτρα του Παπακωνσταντίνου στις ΔΕΚΟ στο 9μηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2010 εξοικονομήθηκαν 143 εκ. ευρω δηλαδή ποσοστό μικρότερο του 0,04% του δημοσίου χρέους, κοινώς ούτε καν σταγόνα στον ωκεανό, και τα ΜΜΕ πανηγυρίζουν μιλώντας για «τα πρώτα αποτελέσματα». Μας δουλεύουν; ακόμα κι αν πάρουμε το ακραίο σενάριο της απόλυσης του 50% των δημόσιων υπαλλήλων θα συμβεί το εξής: απολύονται 400.000 εργαζόμενοι Χ 26.000 ευρώ καθαρός μισθός ετησίως=εξοικονομούνται 10 δις ετησίως. Δηλαδή δεν ξεχρεώνουμε ούτε σε 40 έτη και ταυτόχρονα δημιουργείται ανεργία περίπου στο 30%. Άρα για ποιό πράγμα μιλάμε; Επίσης, το ελληνικό κράτος διαθέτει 52 ΔΕΚΟ. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε η Ειδική Γραμματεία ΔΕΚΟ του υπουργείου Οικονομικών και με βάση τους εξαμηνιαίους ισολογισμούς και καταστάσεις αποτελεσμάτων χρήσης των 32 από τις 52 ΔΕΚΟ που εποπτεύει, οι 16 είναι ζημιογόνες, οι 14 είναι κερδοφόρες (30 δηλαδή έχουν να παρουσιάσουν αποτελέσματα), ενώ για 2 από αυτές (ΔΕΠΑΝΟΜ και ΗΔΙΚΑ) δεν υπήρξαν ούτε κέρδη ούτε ζημίες. Αν υποθέσουμε ότι τις ξεπουλάει όλες, υπενθυμίζοντας ότι μία από τις μεγαλύτερες ΔΕΚΟ, η ολυμπιακή αεροπορία, πωλήθηκε αντί 110 εκ ευρώ, δεν πρόκειται να λάβει ποσό μεγαλύτερο των 5 δις ευρώ. Δηλαδή ακόμη μια σταγόνα στον ωκεανό του πλασματικού εξωτερικού χρέους. Που απευθύνονται λοιπόν κράτος και ΜΜΕ; Στην ουσία κανέναν τους δεν ενδιαφέρει η αποπληρωμή του χρέους γιατί πολύ απλά αυτό το χρέος δεν υπάρχει. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η ενίσχυση των εξουσιαστικών δομών, η αναβάθμιση του καπιταλιστικού συστήματος και η διαιώνιση της εκμετάλλευσης με στόχο φυσικά πάντα το κέρδος. Όλα αυτά μέσα σε ένα φασιστικό περιβάλλον καθημερινής διαστρέβλωσης της πραγματικότητας από ΜΜΕ. Η εκτελεστική και δικαστική εξουσία δρουν ως υπάλληλοι των τραπεζών και των αφεντικών, διασφαλίζοντας τη λειτουργία του κέρδους. Με πολύ απλά λόγια, σε αυτά τα δύσκολα χρόνια της κρίσης τους, θα μπορούσαν να εφαρμόσουν «σεισάχθεια» και να αναδιανέμουν την τεράστια ακίνητη περιουσία του δημοσίου σε αγρότες και εργάτες, ανακουφίζοντας αυτές τις πολύπαθες τάξεις από μεγάλα έξοδα. Θα μπορούσαν επίσης να επιβάλλουν πλαφόν στις τιμές αγοράς καταναλωτικών αγαθών ή ακόμη να εγγυηθούν για τα χρέη των ανέργων ή φτωχών στις τράπεζες. Κάτι τέτοιο όμως δε συμφέρει κανέναν τους. Όπως αποδεικνύεται, κράτος και κεφάλαιο επιτίθενται καθημερινά στα δικαιώματα της εργατικής τάξης, των μεταναστών και των λοιπών αδύναμων. Με γνώμονα τα κατειλημμένα εργοστάσια της Αργεντινής, τις κολεκτίβες στα χωριά των Ζαπατίστας, την αλληλεγγύη που βιώνουμε στα αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα και με κανόνα τις ανάγκες μας, επιλέγουμε την αντίσταση, την εξέγερση, την απαλλοτρίωση, τις οριζόντιες δομές οργάνωσης για να επιτεθούμε στο φασισμό που επιβάλλει κράτος και κεφάλαιο…μέχρι την έφοδο στον ουρανό.

*Όλα τα οικονομικά στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν είναι επίσημα και βρίσκονται στις σελίδες του IMF, του υπουργείου οικονομικών, υπουργείου εσωτερικών, ΔΕΚΟ.

the cure -εφημερίδα δρόμου Άπατρις

πηγή : apatris.info

→Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Δρόμου Απατρις (Τεύχος 12-Φεβρουάριος 2011)-http://apatris.info/

.

Το νέο φύλλο της παγκρήτιας εφημερίδας δρόμου Άπατρις (Τευχος 12, Φεβρουάριος 2011) κυκλοφόρησε !

Το νέο φύλλο της παγκρήτιας εφημερίδας δρόμου Άπατρις (Τευχος 12, Φεβρουάριος 2011) κυκλοφόρησε.

Θα τη βρείτε στους δρόμους και τις γειτονίες των πόλεων της Κρήτης σε στέκια και καταλήψεις,καθώς και σε στέκια καταλήψεις και ελεύθερους χώρους των ελληνικών πόλεων.

Κεντρική διάθεση:

Αθήνα : Βίλα Αμαλίας-Αχαρνών και Χέυδεν, Κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά.
Βόλος : Κατάληψη Ματσάγγου-Π. Μελά και Ερμού
Θεσσαλονίκη : Κατάληψη Υφανέτ – Ομήρου & Περδίκα-Κάτω Τούμπα

Σε ηλεκτρονική μορφή:

Άπατρις – Τευχος 12, :
http://www.4shared.com/document/rDYUk5el/apatris_12_low.html

και εδω : http://www.mediafire.com/?c6eqh7tk4jdkvh2

Παλαιότερα τεύχη: http://apatris.4shared.com

Εξέλιξη της Άπατρις:
Είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε  την αύξηση του τιράζ στα 11.000 αντίτυπα. Η κυκλοφορία της Άπατρις παραμένει σταθερή χρονικά με περίπου ένα τεύχος άνα 6 εβδομάδες και 24 σελίδες ύλης. Επίσης σύντομα θα παρουσιαστεί η ανανεωμένη ιστοσελίδα με συγκεντρωμένο όλο το υλικο.
Σχετικα με την έκδοση:
Γιά την έκδοση κάθε φύλλου, αλλά και για να μπορούμε να εκδίδουμε την εφημερίδα σε τακτά χρονικά διαστήματα,χρειάζεται να καλύπτεται ένα σημαντικό οικονομικό κόστος. Εφόσον κρίνετε  ότι το εγχείρημα αξίζει τον κόπο, η οικονομική ενίσχυση της εφημερίδας θα ήταν μεγάλη βοήθεια για εμάς. Η ενίσχυση είναι βέβαια προαιρετική και ανάλογα με τις δυνατότητες σας.
Επίσης μπορούμε να σας στέλνουμε κάθε νέο φύλλο της εφημερίδας ταχυδρομικά σε περίπτωση που επιθυμείτε να την λαμβάνετε στο σπίτι σας, καταβάλλοντάς μας τα έξοδα αποστολής

Θα θέλαμε επίσης να ευχαριστήσουμε όσους συνεισφέρουν στην ομαλή έκδοση του κάθε τευχους καθώς η άπατρις ειναι ένα αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα και η δημιουργία της βασίζεται στην προσφορά φίλων και συντρόφων.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Για επικοινωνια,ζητηματα διανομης προτασεις,συνεισφορα : apatris.news@gmail.com , info@apatris.info
Να σημειωθεί οτι το εμαιλ  apatris.news@gmail.com σταδιακά θα καταργηθεί. Ενδιάμεσα τα δύο εμαιλ θα λειτουργούν παράλληλα. Το τελικό εμαιλ επικοινωνίας θα είναι το info@apatris.info

Περιεχόμενα τεύχους 12 :

• Το κράτος πρόνοιας εύχεται στο γεράπετρο καλό ψόφο και καλά στερνά
• Για το ζήτημα της καταστολής στα Χανιά.
• Kερατέα, ο συνεχής αγώνας των κατοίκων ενάντια στον πολιτισμό της μόλυνσης και της καταστολής.(συνέντευξη με κατοίκους)
• Το ρεύμα και το νερό είναι κοινωνικά αγαθά, δεν είναι εμπόρευμα για να πωλούνται!
• Απασχόληση και ανεργία στα χρόνια του φόβου.
• Μείζον εθνικό θέμα: Μας περισσεύουν παλούκια και και δεν ξέρουμε που να τα βάλουμε.
• Η μισαλλοδοξία, πυρήνας της συστημικής σκέψης, εργαλείο της ολοκληρωτικής πράξης.
• Συνέντευξη με έναν απο τους μετανάστες απεργούς πείνας.
• Game Over … insert Coin to Continue.
• Οταν μαζί βράζουμε στο ίδιο καζάνι …
• Αντιμετωπίζοντας το παρον.
• Αργεντινή: συνέντευξη με έναν αναρχικό σύντροφο.
• Σχετικά με την υπόθεση της Συνομωσίας Πυρήνων της Φωτιάς.
• Κείμενα-επιστολές πολιτικών κρατουμένων.
• Ο κοινωνικός χαρακτήρας των συγκοινωνιών, το κύμα άρνησης πληρωμής και η δημιουργία ανταγωνιστικών κοινωνικών σχέσεων.
• Ας μιλήσουμε για την βία.
• Η τυνησία επαναστατεί, ο αραβικός κόσμος εξεγείρεται.
• Ο αραβικός κόσμος καίγεται, συζήτηση με ένα σύριο αναρχικό.
• Απολογισμός ενός ανεπίδεκτου μάθησης.
• Σε πρώτο ενικό.

Πηγή  : Εφημερίδα Δρόμου Απατρις (Τεύχος 12-Φεβρουάριος 2011)-http://apatris.info/

Εκδήλωση της εφημερίδας δρόμου ΑΠΑΤΡΙΣ με θέμα :Προοπτικές για τη δικτύωση των ανοιχτών εγχειρημάτων αντιπληροφόρησης-Σάββατο 11/12/2010

Η εφημερίδα δρόμου ΑΠΑΤΡΙΣ σας καλεί  το Σάββατο 11/12/2010

στην Κατάληψη Ευαγγελισμού -θεοτοκοπούλου 18 Ηράκλειο Κρήτης

● 17:30 – Προβολή της ανεξάρτητης παραγωγής ”Κυνηγώντας ελέφαντες”

Στο βραβευμένο ντοκιμαντέρ ”Κυνηγώντας Ελέφαντες” (To Shoot an Elephant, Ισπανία), παρουσιάζεται η συγκλονιστική προσωπική μαρτυρία των σκηνοθετών Αλμπέρτο Άρσε και Μοχάμαντ Ρουτζάιλα με φόντο τη βίαιη ισραηλινή επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας το Δεκέμβριο του 2008, μια επιχείρηση θανάτου ονόματι «Χυτό Μολύβι» που διήρκεσε 21 μέρες και άφησε πίσω της 1.412 νεκρούς Παλαιστίνιους.

Οι δυο ντοκιμαντερίστες ήταν ανάμεσα στους λιγοστούς ξένους που κατάφεραν να εισχωρήσουν στην εμπόλεμη ζώνη και να καταγράψουν τα ρεαλιστικά στιγμιότυπα μιας εφιαλτικής πολιορκίας. Ορισμένες από τις σκηνές είναι ιδιαίτερα σκληρές ωστόσο οι κινηματογραφιστές επέλεξαν να μην τις αγνοήσουν.

● 19:00 – εκδήλωση με θέμα:

Προοπτικές για τη δικτύωση των ανοιχτών εγχειρημάτων αντιπληροφόρησης.

• Για να δημιουργήσουμε ένα αντίβαρο στην καθεστωτική προπαγάνδα
• Για να αποκτήσει το κίνημα δυναμικά μέσα έκφρασης
• Για να διαχυθεί ευρύτερα ο λόγος και οι πράξεις μας

●  22:00 – Καφενείο οικονομικής ενίσχυσης

Πηγή : apatris.info

Επικοινωνία : apatris.news@gmail.com

Εφημερίδα δρόμου Άπατρις Τευχος 11 – Δεκέμβρης 2010

Το νέο φύλλο της παγκρήτιας εφημερίδας δρόμου Άπατρις (Τευχος 11, Δεκέμβρης 2010 ) κυκλοφόρησε.
Θα τη βρείτε στους δρόμους και τις γειτονίες των πόλεων της Κρήτης σε στέκια και καταλήψεις,καθώς και σε στέκια και καταλήψεις των ελληνικών πόλεων. Κεντρική διάθεση για την Αθήνα γίνεται από τη Βίλα Αμαλίας.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όσους συνεισφέρουν στην ομαλή έκδοση του κάθε τευχους καθώς η άπατρις ειναι ένα αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα και η δημιουργία της βασίζεται στην προσφορά φίλων και συντρόφων .Για επικοινωνια,ζητηματα διανομης προτασεις,συνεισφορα: apatris.news@gmail.com
Για κατέβασμα του φύλλου 11 :
http://www.4shared.com/document/ofuACJ4W/11_online.html

Πρόσφατα τεύχη: http://www.4shared.com/u/dZ0IBN52/apatrisnews.html

Περιεχόμενα τεύχους 11:
Για την αντισύνοδο των πρυτάνεων στο Ρέθυμνο /Λίγα λόγια πάνω σε ένα επιμελώς αποσιοπούμενο καθημερινό φαινόμενο

Η εμπρηστική επίθεση στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι δεν θα μείνει αναπάντητη / Για την δολοφονική καταδίωξη και  το θάνατο του 19χρονου Στράτου Π. στα Χανιά

Είμαστε πολύ μικροί για να μην ονειρευόμαστε και πολύ μεγάλοι για να ακούμε τις μαλακίες σας./ Νέες ταυτότητες, η κάρτα του πολίτη και τα πλαστικά ατομικά δικαιώματα.

Η εργαλειοποίηση της υγείας όπλο στα χέρια της εξουσίας: Η αντικαπνιστική εκστρατεία. / Περι μοντέρνας δημοκρατίας (και άλλων τεράτων)

4η ανακοίνωση της ανοιχτής συνέλευσης αναρχικών/αντιεξουσιαστών Ηρακλείου/ Κρίση νομιμοποίησης του καθεστώτος και μεταλλαγές στους κοινωνικους αγώνες.

Άσε την ζωή που κάνεις, ψάξε τη ζωή που χάνεις./ Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας./ Πράσινα παράλογα

Το νέο σχολείο του μνημονίου: υποταγή φτώχεια, καταστολή/ Προσοχή στο κενό μεταξύ κράτους και βίας.

Είμαστε όλοι “τρομοκράτες”./ Ο ποταμός Έβρος, οι ξεχασμενες νάρκες , η νεοφερμένη μονάδα περιφρούρησης frontex και οι παλιοί γνωστοί  “δικοί μας “ συνοριοφύλακες σε αγαστή συνεργασία για την αντιμετώπισης της μετανάστευσης.

Απο τον κινηματισμό στη ναυτονομία των αγώνων./ Επιστολές πολιτικών κρατουμένων.

Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές./ Ο Λούις Τίκας και οι έλληνες ανθρακωρύχοι της Αμερικής  και η σφαγή του Λάντλοου (1914) ./ Ο Γιώργος Μακρής και ο “Σύνδεσμος Αισθητικών Σαμποτέρ Αρχαιοτήτων”.

Πηγή : apatris.info