(((●))) Candia :: Alternativa

Ανεξάρτητος μη εμπορευματικός χώρος ενημέρωσης & αντιπληροφόρησης στην Κρήτη

Archive for 27 Απριλίου 2010

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους 2 συντρόφους

Posted by candiaalternativa.info στο Απρίλιος 27, 2010

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους 2 συντρόφους ,που είχαν συλληφθει στην πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης της 15/4/10 στον Μάριο Ζέρβα στο Ηράκλειο ,το πρωι της Tετάρτης 28/4/10 στα δικαστήρια Ηρακλείου οπου εκδικάζεται η υποθεση.

Σχετικό άρθρο : Ενημέρωση απο την πορεία αλληλέγγυης στον Μάριο Ζέρβα στο Ηράκλειο & ανακοίνωση της κατάληψης της Δημοτικής Πινακοθήκης Ηρακλείου

Ενημέρωση Tετάρτη  28/4/10 : Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν αθωωτική για την μια συντρόφισσα ενω για τον σύντροφο ήταν 1 χρόνος και 30 μέρες φυλακή με 3 χρόνια αναστολή. Για την κατηγορία της αντίστασης  έφαγε 1 χρόνο, ενω για την εξύβριση και τις απλές σωματικές βλάβες τα υπόλοιπα καθώς υπήρχε μύνηση απο ένα μπάτσο.(πηγή:https://athens.indymedia.org)

(+) προσθήκη στο ημερολόγιο

Advertisements

Posted in ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ, ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ-ΗΡΑΚΛΕΙΟ | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση της;

Posted by candiaalternativa.info στο Απρίλιος 27, 2010

Το πρωινό της 16ης Ιανουαρίου του 2006 ο Γ. Δημητράκης συλλαμβάνεται, βαριά τραυματισμένος από τις σφαίρες των μπάτσων, στο κέντρο της Αθήνας μετά από ληστεία στην εθνική τράπεζα της οδού Σόλωνος. Σύμφωνα με τον οργασμό δημοσιευμάτων και ρεπορτάζ των ΜΜΕ που ακολούθησαν τις επόμενες μέρες, συνελήφθη ένα μέλος της περιβόητης “συμμορίας” των ληστών με τα μαύρα. Μια συμμορία δημιούργημα μπάτσων και δημοσιογράφων. Ένα φανταστικό σενάριο που στόχο είχε να εμπλέξει τον συγκεκριμένο και τους 3 καταζητούμενους συντρόφους με το κοινό ποινικο έγκλημα (όπως το αποκαλουν) και με οργανώσεις ένοπλης πάλης. Ένα ποινικό αδίκημα για την αστική τους δικαιοσύνη, που λόγω της πολιτικής δράσης τους, υπάγεται στις διατάξεις του αντιτρομοκρατικού νόμου. Ο δρόμος άνοιξε, έτσι ώστε να κατηγορηθούν για σωρεία ληστειών σε τράπεζες, με σκοπό τη χρηματοδότηση ένοπλων οργανώσεων. Στη συνέχεια, η ελληνική δικαιοσύνη και συγκεκριμένα ο περιβόητος εισαγγελέας Διώτης (γνωστός για τις ναζιστικές μεθόδους ανάκρισης που χρησιμοποίησε στην υπόθεση του Σάββα Ξηρού) προσπάθησε να ανακρίνει τον συλληφθέντα, κλινήρη και διασωληνωμένο, στην εντατική του νοσοκομείου. Κάπου εκεί ξεκινάει το ταξίδι του συντρόφου στα σοφρωνιστικά κολαστήρια της δημοκρατίας. Τον Ιούνη του ’07, τελικά, καταδικάζεται σε 35 χρόνια κάθειρξη για τη συγκεκριμένη ληστεία, καθώς και για απόπειρα ανθρωποκτονίας, με μοναδικό κριτήριο μια σφαίρα που έλειπε απο  τον γεμιστήρα, η οποία δεν βρέθηκε πουθενά στη περιοχή γύρω από τη ληστεία. Αντίθετα, οι μπάτσοι πυροβολώντας μέσα στον κόσμο και περιφρονώντας κάθε ανθρώπινη ζωή λες και ήταν στην “άγρια δύση”, τραυματίζουν και ένα λαχειοπώλη. Το όλο σκηνικό συμπληρώνεται με την επικήρυξη των 3 “συνεργών” του από τον υπουργό “προστασίας του πολίτη” με το ποσό των 600.000 €. Μια επικήρυξη που έχει διττή σημασία. Αφενός, ξεκινάει ένα κυνήγι κεφαλών, με στόχο να ωθήσει τον καθένα να μπεί στο ρόλο των διωκτικών αρχών (κοινώς χαφιές), πληρωνοντάς τον αδρά για μια σύλληψη. Αφετέρου, διαχωρίζει άτομα λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων, ποινικοποιώντας με αυτόν τον τρόπο την αναρχική δράση.

Η δουλειά είναι χαρά μόνο για τα αφεντικά.
Ο θεσμός της μισθωτής εργασίας χρησιμοποιείται για να παράγει κέρδος, το οποίο καρπώνονται οι εκμεταλλευτές, και όχι για να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο, όπως έξυπνα ευαγγελίζονται οι ειδικοί (διάφοροι κοινωνιολόγοι, στοχαστές και κρατικοί αξιωματούχοι). Στις μέρες μας πλεόν, η επίθεση κράτους και κεφαλαίου είναι πιο αδυσώπητη από ποτέ, δημιουργώντας στρατιές εξαθλιωμένων που μοιάζουν με δουλοπάροικους από άλλες εποχές. Μπορεί να μην υπάρχουν αλυσωδεμένοι σκλάβοι, όμως υπάρχουν αρκετοί που δουλεύουν μια ζωή σε εξαντλητικούς ρυθμούς. Οι άνθρωποι μετατρέπονται σε μηχανές παραγωγής κέρδους, κι έτσι αντιμετωπίζονται σαν αναλώσιμα είδη, δουλεύοντας κάτω από άθλιες συνθήκες για ψίχουλα, ρισκάροντας πολλές φορές ακόμα και την ίδια τους τη ζωή. Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία, οι νεκροί από “εργατικά ατυχήματα” απο το 2000 εώς το 2008 ανέρχονατι στα 1221 άτομα! Δολοφονίες λόγω έλλειψης μέτρων ασφαλείας. Και όλα αυτά, για να καταφέρουν να αποπληρώσουν τα δάνεια και τις υποχρεώσεις τους. Υποχρεώσεις που έχουν άμεση σχέση με την επιβίωση του καθενός, και ο μόνος τρόπος για να καλυφθούν είναι μέσω συνθηκών, τις οποίες ορίζουν οι αφεντάδες. Σε όλο αυτό το εκμεταλλευτικό σύστημα, οι άνθρωποι αναγκάζονται να υποθηκεύσουν τον ιδρώτα τους σε στυγνούς εκμεταλλευτές που κρύβονται μέσα στους ναούς των τραπεζών.

Η τράπεζα σας κλέβει νόμιμα και γουστάρετε!
Το τραπεζικό σύστημα έκανε την εμφανισή του με τη συσσώρευση του πλούτου σε κάποιες κοινωνικές ομάδες (έμποροι, εργοστασιάρχες), δίνοντάς τους την ευκαιρία να αποταμιεύουν και να μεγαλώνουν τα κέρδη τους, απλά δανείζοντας χρήματα με την προϋπόθεση να τους επιστραφούν περισσότερα μέσω τόκων. Δηλαδή, ο ρόλος της τράπεζας είναι διαχειριστικός, αφού δεν παράγει κάποιο άμεσο αγαθό για την κοινωνία, αλλά “διανέμει” τον πλούτο πρός όφελος των ιδίων. Οι τράπεζες σήμερα έχουν αναπτυχθεί τόσο, που μπορούν και δανείζουν όχι μόνο σε ιδιώτες αλλά και σε ολόκληρα κράτη. Με πιο πρόσφατο το παράδειγμα της ελλάδας, όπου  οι τράπεζες δάνειζαν στο ελληνικό κράτος, έτσι ώστε να καλύπτεται το έλλειμα και να φαίνεται προς τα έξω ότι όλα λειτουργούν ρολόι. Το σύστημα αυτό κατάφερε, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, να έχει την αποδοχή από την κοινωνία, αφού φαντάζει για κάποιους ως ο μοναδικός τρόπος για να εκπληρώσουν τις “ανάγκες” τους. Ανάγκες πλασματικές στην ουσία, οι οποίες κατασκευάζονται καθημερινά απο τις διαφημίσεις, μέσω των ΜΜΕ. Έτσι, εφευρέθηκαν διάφορα είδη δανειών (βλ. διακοποδάνειο, εορτοδάνειο, φοιτητοδάνειο κτλ), για να μπορούν να καλυφθούν τα “θέλω” του καθενός, με σκοπό το ξεζούμισμα όσο το δυνατόν περισσότερων. Η πλειοψηφία του κοινωνικού συνόλου είναι σαν να έχει πάρει ένα δρομολόγιο χωρίς επιστροφή, με προορισμό την ίδια του την καταστροφή. Το ρόλο του οδηγού έχει το κράτος και το κεφάλαιο, ενώ η κινητήρια δύναμη (τροχοι & καύσιμα) είναι το ίδιο το κοινωνικό σύνολο. Στο δρομολόγιο αυτό, κάποιοι επιλέγουν συνειδητά να “αποβιβαστούν” και να μην γίνουν κομμάτι της δολοφονικής αυτής συναίνεσης.

Θα λήστευες μια τράπεζα αν ήσουν αόρατος;
Η ληστεία μιας τράπεζας, σε κομμάτια της κοινωνίας, φαντάζει ως μια πράξη που δεν σέβεται αυτούς οι οποίοι εργάζονται για να διασφαλίσουν τα προς το ζειν. Αντίθετα όμως, τα δισεκατομμύρια που βρίσκονται στα χρηματοκιβώτια των τραπεζών, δεν ανήκουν σε αυτούς που επέλεξαν να τα αποταμιεύσουν, αλλά είναι ασφαλισμένα και ανήκουν στις τράπεζες. Αυτοί οι οποίοι καταληστεύουν την κοινωνία, δεν βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, αλλά είναι κάθε λογής αφεντικό, ανάλογα με την εξουσία που διαχειρίζεται, και όσοι στρογγυλοκάθονται στα έδρανα της βουλής και στα υπερπολυτελή γραφεία των τραπεζών, απολαμβάνοντας την ασυλία που τους δίνει απλόχερα το κράτος με τους θεσμούς του. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να αποτελέσει εξαίρεση το κράτος με τους δυσβάσταχτους φόρους του; Όσοι επιλέγουν να απαλλοτριώσουν μια τράπεζα, αρνούμενοι να υποταχθούν στις συνθήκες που επιβάλει η μισθωτή εργασία, επανακτούν ένα κομμάτι από τον κλεμμένο πλούτο των τραπεζών. Μια πράξη που θα τους δώσει την ευκαιρία να καθορίσουν αυτοί τη ζωή τους, και όχι να την χαρίσουν απλόχερα στις ορέξεις κάποιου αφεντικού. Στην κατηγορία αυτή ανήκει και ο Γιάννης Δημητράκης…

“Όπως ξέρετε και όπως έχει γίνει ήδη γνωστό είμαι αναρχικός. Ως εκ τούτου έχω μια συγκεκριμένη πολιτική θεώρηση και τοποθετώ κι εγώ το ρόλο της τράπεζας ως ιδιαίτερα ένοχο μέσα στη δική μας κοινωνία. Θεωρώ ότι παίζει μεγάλο ρόλο στα οικονομικά δρώμενα. Έχει αναδειχθεί ως σύγχρονος φεουδάρχης, έχει υποδουλώσει την μεγάλη πλειοψηφία των εργατών, οι οποίοι λόγω οικονομικής αδυναμίας αναγκάζονται και προσφεύγουν στις τράπεζες για να βγάλουν τα προς το ζην. […]
Φυσικά με την πράξη μου δεν έχω καμία ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσα να καταργήσω την ύπαρξη των τραπεζών. Θα ήμουν ηλίθιος ή αιθεροβάμων, αν νόμιζα ότι θα καταργήσω τις τράπεζες με το να ληστέψω εγώ μία. Αυτό είναι αυτονόητο. […]
Τέθηκε ζήτημα ανιδιοτέλειας και ιδιοτέλειας σε σχέση με τα χρήματα και το τι τα κάνεις. Πιστεύω να έγινε κατανοητό, και αυτό σκόπευα κι εγώ να κάνω, ότι δε είναι ζήτημα πλουτισμού. Είναι σίγουρα άρνηση της εργασίας, όπως διεξάγεται τώρα. Δηλαδή αρνούμαι πραγματικά να φορέσω τέτοια ισόοβια δεσμα. Αρνούμαι να αφήσω τα χρόνια απο τα 20 ως τα 60-65, αρνούμαι να τα αφήσω κάτω από ένα κεφαλαιούχο, κάτω από έναν που θα ορίσει εμένα ως εκμεταλλευόμενο. Φυσικά και δεν υποτιμώ όλη την κοινωνία, η οποία αποδέχεται αυτή την κατάσταση. Εγώ, σαν αναρχικός, αυτοπροσδιορίζομαι μέσα στην κοινωνία και σαν ρόλος: ούτε εκμεταλλευόμενος, ούτε εκμεταλλευτής. […] Θεώρησα ότι η πράξη μου ήταν μια επιθετική ενέργεια σε αυτό το ληστρικό σύστημα. Το θεώρησα ως μία επίθεση. Βέβαια, επίθεση πολύ άνιση απ’ ότι αποδείχθηκε. Τα έβαλα με έναν μηχανισμό που με συνέτριψε στρατιωτικά, γιατί, ψυχικά τουλάχιστον και νοητικά, δεν πρόκειται να με συντρίψει τίποτα. Όσον αφορά το “ιδιοτελής και μη ιδιοτελής πράξη”, μιας και θίχτηκε πολύ. Εγώ θεωρώ, κρίνω και βαπτίζω έτσι την ενέργειά μου, σαν επαναστατική πράξη. […]
Λέτε εδώ ότι ο ληστής τράπεζας τρομοκρατεί. […] Σίγουρα τους φόβισα τους ανθρώπους, αυτό είναι και το μόνο για το οποίο θα μπορούσα να τους ζητήσω και ένα συγνώμη, όμως είναι το μοναδικό πράγμα που δεν μπορείς να εμποδίσεις. Σίγουρα θα ‘θελα να φοβίσω πολύ περισσότερο τους πολιτικούς άρχοντες ή προύχοντες ή την ολιγαρχία αυτής της χώρας κι όχι την κυρία χ ή ψ που εργάζεται στο ταμείο, τον πελάτη, τον πολίτη… Όμως, θα ήθελα να μου δώσουν μια απάντηση σ’ αυτό: μια επίσκεψη ληστών θα τους τρομοκρατούσε τόσο πολύ; ή αν τους ανακοίνωναν ότι απολύονται μετά από 15 χρόνια, όπου δεν θα έχουν καμία σύνταξη, θα πάρουν μια μικρή αποζημίωση και θα πεταχτούν στο καλάθι των αχρήστων; […]
Κι εν πάση περιπτώσει έιμαι εγώ ο εχθρός της κοινωνίας, εγώ πρέπει να συλληφθώ, να φάω τις σφαίρες, εγώ να είμαι στις φυλακές, εγώ θα πρέπει να επανενταχθώ λές και είμαι ξένο κομμάτι της κοινωνίας.Είμαι ένα μαχόμενο κομμάτι κι έτσι θα παραμείνω.Αυτά σε ότι αφορά τα κίνητρα της ληστείας.
[…] Για μένα η τράπεζα είναι ένα νεφελώδες κατασκεύασμα, απρόσωπο τελείως. Δεν τους ξέρουμε τους κυρίους, δεν τους έχουμε δει ποτέ. Και αν τους δούμε θα έχουν οκτώ σαγόνια και ένα πτερύγιo!”

Αποσπάσματα από την απολογία του Γιάννη ΔημητράκηΛευτεριά στον Γιάννη Δημητράκη
Λευτεριά στους Βούτση-Βογιατζή, Στρατηγόπουλο, Bonano
Αλληλεγγύη στους 3 επικηρυγμένους συντρόφους

Δράσεις αλληλεγγύης

  • Τρίτη  27/4 Μικροφωνική 11:00 πλατεία αγοράς
  • Συγκέντρωση 19:00 και προβολή 21:00 πλατεία Σπλάντζιας
Προβολή ντοκυμαντέρ “Ληστεία αλά ελληνικά” (σχετικά με την κοινωνική ληστεία στον ελλαδικό χώρο).

Συνέλευση αναρχικών –αντιεξουσιαστών   “σαλταδόροι”

Posted in ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΕΝΤΥΠΑ/ΚΕΙΜΕΝΑ/ΠΡΟΚΥΡΗΞΕΙΣ, ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ-ΧΑΝΙΑ | Με ετικέτα: , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση της;

ΓΟΝΕΙΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ, ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ, ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!

Posted by candiaalternativa.info στο Απρίλιος 27, 2010

Μια φορά κι έναν καιρό…

Πήρα το πτυχίο μου και θέλησα να γίνω εκπαιδευτικός…

..μου είπαν «έλα δώσε ασεπ… δε φτάνει το πτυχίο».

Διάβασα, Προσπάθησα, Ήμουν Επιτυχών, αλλά δεν ήμουν διοριστέος..

Κι έτσι, έγινα αναπληρωτής ή ωρομίσθιος εκπαιδευτικός (για να καλύψω «έκτακτες» ανάγκες…)

…ή μπορεί να μην έδωσα ασεπ και με το πτυχίο μου να ξεκίνησα την σταδιοδρομία μου ως «λαμπρός ημιαπασχολούμενος εκπαιδευτικός», σύμφωνα με τους νόμους, την παλαιότητα του πτυχίου μου και σε κάθε περίπτωση από την πόρτα.. κι όχι από το παράθυρο όπως διατείνονται κάποιοι…)

και 2,3,4,5,6,7,8,9,……. ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΥΠΤΩ «έκτακτες» ΑΝΑΓΚΕΣ.. ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ.. ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ!

Από τότε κάθε χρόνο πολλά περιστατικά έχω να θυμάμαι.  Χαρές με τους μαθητές μου.. απογοητεύσεις από την αδικία του συστήματος, από τον τρόπο λειτουργίας του σχολείου.. από το καρότο της σταθερής εργασίας που όλο απομακρυνόταν…

Θέλω να σας κοινοποιήσω κάποια από αυτά τα περιστατικά :

– όταν έφευγα από το ένα σχολείο στο διάλειμμα και πιανόμουν από το ένα λεωφορείο στο άλλο με την άνεση της μαϊμούς που αλλάζει κλαδί για να προλάβω το επόμενο σχολείο μου!

– όταν τα κλαδιά γινόντουσαν λεωφορεία υπεραστικά… και ξαφνικά χωρίς να το καταλάβω βρισκόμουν να διδάσκω σε 5 χωριά ενός νομού 200 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μου.. χωρίς να διαθέτω αυτοκίνητο!

– όταν κάθε μέρα έκλεινα το τηλέφωνο απογοητευμένη, τσαντισμένος, οργισμένος… που 4,5,6,7 …15 μήνες μετά ακόμη δεν είχε μπει ο αναθεματισμένος μισθός μου!

– όταν από το άγχος, την κούραση, τους διαδοχικούς ασεπ, είχα τρελαθεί!

– όταν βρισκόμουν από αθηναίος πολίτης.. να ‘μαι μόνιμος κάτοικος Χαλκιδικής – ωρομίσθιος σε Χαλκιδική, Δράμα και Βέροια… ταυτόχρονα!

– όταν άφηνα την πόλη μου και τη βολή μου… και γινόμουν κάτοικος Σάμου, Λήμνου, Αμοργού ..Οινουσών, Καρπάθου, Τήλου … για να μπορέσω να φτάσω πιο κοντά στο καρότο. Όταν για να το κάνω αυτό ξόδευα περισσότερα από όσα έβγαζα, υποχρεούμενος στους δικούς μου ή δούλευα και τα βράδια σερβιτόρα για να τα βγάλω πέρα!

– όταν χαλάλιζα χρόνο από την οικογένειά μου, τη σύντροφό μου, τη δεύτερη ή τρίτη δουλειά μου για να ετοιμάσω μια θεατρική παράσταση με τα παιδιά μου εκτός του ωραρίου μου!

– όταν πήγαινα στο σχολείο μου με το 2χρονο, 3χρονο παιδί μου στο χέρι.. ή με μια μεγάλη χαρά να μεγαλώνει μέσα μου.. για να μη χάσω τα μόρια και τη δουλειά μου!

– όταν είχαμε ιούνιο.. είχα μόλις πληρωθεί το δώρο Χριστουγέννων…. και ο πρωθυπουργός της χώρας έλεγε σε ντημπέητ: «ένα είναι σίγουρο ..δε χάνονται τα λεφτά»!

– όταν έμπαινα σε τάξη 20 μαθητών και είχα δύο υπολογιστές προηγούμενης δεκαετίας διαθέσιμους για διδασκαλία!

– όταν μπόρεσαν οι μαθητές μου στο ακριτικό νησί που βρισκόμουν να περάσουν με άριστα στα μαθηματικά στις πανελλαδικές, χωρίς φροντιστήρια, χωρίς άλλη βοήθεια!

– όταν μου έλεγαν πως μπορεί να είμαι παιδαγωγικά επαρκής, ώστε να είμαι 5η χρονιά ωρομίσθιος σε παιδάκια δημοτικού, αλλά είμαι παιδαγωγικά ανεπαρκής για διορισμό!

– όταν διαπίστωνα πως για 5-10 ένσημα δεν μπορούσα να πάρω το επίδομα ανεργίας, γιατί η υπουργός προτίμησε να αφήσει την τάξη χωρίς εμένα μέχρι τα Χριστούγεννα.!

– όταν κουβαλούσα μια βαλίτσα υλικά εικαστικών από το σπίτι μου, από τη δική μου «κάβα» ή με δικά μου έξοδα, για να μπορέσω να δώσω μια χαρά στα παιδιά, αφού το σχολείο δεν είχε!

– όταν με ‘βαλαν να τρέχω από σεμινάριο ειδικής αγωγής, σε σεμινάριο παιδαγωγικής, από ιδεκε σε ιεκ, από οαεδ σε δημοτικό, από φροντιστήριο σε σχολείο.. και πάλι απ’ την αρχή, κάνοντας τα μυαλά μου μπλέντερ για να μπορέσω να επιζήσω!

– όταν μου ‘λεγαν πως είναι παράνομο να δουλέψω σε φροντιστήριο – ωδείο, αλλά είναι νόμιμο να ζω με 300 ευρώ το μήνα!!

– όταν έλεγα ότι «με την ωρομισθία δε χτίζονται σχολεία» κι αυτοί με χλευάζανε.. «εντάξει μωρέ πως κάνεις έτσι.. θα διοριστείς κι όλα θα ναι μια χαρά»!

– όταν έτρεχα..έτρεχα…έτρεχα…

– όταν δεν μου είχε μείνει φωνή να φωνάξω.. Πάλι τα λεφτά δεν έμπαιναν.. στο λογαριασμό.. αλλά δεν είχα.. μία (παρόλο που ‘χα πάρει «αύξηση» 0.79€ την ώρα μικτά μετά από 10 χρόνια σταθερά στα 9 μικτά)!

– όταν είχα πάρει την απόφαση να τα παρατήσω.. αλλά είπα τέσσερα χρόνια άντεξα.. «άντε και φέτος..» …

ΟΤΑΝ μέρα με τη μέρα μου σκότωσαν όλα τα όνειρα…  Αυτά έζησα…

ΤΟΤΕ, λοιπόν, ήμουν ένας συμπαθής υποαμοιβόμενος κι επισφαλής εκπαιδευτικός που στήριζε το δημόσιο σχολείο. Ήμουν πειθήνιος και έκανα πολύ υπομονή…για κάτι καλύτερο…

Με τον καιρό, όμως, δεν άντεξα, ύψωσα τη φωνή μου και στάθηκα απέναντι σε αυτή την κατάσταση που υποθηκεύει το μέλλον το δικό μου, της παιδείας, των παιδιών μας. Αυτό δεν άρεσε στους κρατούντες …

ΤΩΡΑ βλέπω την υπουργό να βαφτίζει όσους διαμαρτύρονται για όλα αυτά παραδείγματα προς αποφυγή… (ημερίδα για την καινοτομία στην εκπαίδευση, 13/03/2010, Αθήνα)

ΤΩΡΑ μαθαίνω πως δεν ήμουν (λέει) αυτός που κάλυπτα κάθε χρόνο πάγιες ανάγκες σε αυτό το άθλιο καθεστώς.. αλλά ένα παραπάνω ευρώ του προϋπολογισμού

ΤΩΡΑ μαθαίνω (νέο σύστημα προσλήψεων – μεταβατική περίοδος) πως ούτε τα 3-4 χρόνια που ήμουν αναπληρωτής, ούτε τα 8-9 χρόνια ωρομίσθιος, ούτε οι 2 επιτυχίες μου στον ΑΣΕΠ είναι αρκετές για να διασφαλίσω μια σταθερή θέση στην εργασία.. ΤΩΡΑ το καρότο σάπισε!

ΤΩΡΑ έμαθα ότι είμαι τεμπέλης.. που απασχολείται στην εκπαίδευση λόγω «γνωριμιών» (ανερυθρίαστα η πολύ.. υπουργός ψευδολογούσε μέσα στο κτίριο της βουλής πριν λίγες μέρες: «Δεν μπορούμε ωστόσο να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι οι ωρομίσθιοι προσλαμβάνονταν με απλή επιλογή από τους διευθυντές»!! ) και όχι με το πτυχίο μου και τους κόπους μου όπως νόμιζα!
ΤΩΡΑ η υπουργός που ούρλιαζε στις 21/06/2009 «ποτέ ξανά ωρομίσθιος στο δημόσιο σχολείο», να το υλοποιεί, όχι αμείβοντας τις θυσίες που έκανα όλα αυτά τα χρόνια διορίζοντας μόνιμους εκπαιδευτικούς που θα προσφέρουν, αλλά πετώντας τους ωρομίσθιους έξω από το σχολείο: «στοίχημά μας η λειτουργία από τη νέα σχολική χρονιά με 17000 λιγότερους ωρομίσθιους – αναπληρωτές εκπαιδευτικούς»

ΤΩΡΑ που το «πρώτα ο μαθητής» ..ξαφνικά σημαίνει «άνεργος εκπαιδευτικός»…και άνεργος εκπαιδευτικός σημαίνει άνεργος γενικά, αφού γνωρίζουμε καλά ότι δεν υπάρχουν δουλειές στον ιδιωτικό τομέα, και ότι κανείς δεν προσλαμβάνει έναν τριαντάρη ή σαραντάρη με παιδιά, υποχρεώσεις…

Θα μου πεις: «Πώς γίνεται να σε χρειάζεται το σχολείο και να μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τόσους σαν εσένα;». Ίσως, είναι δύσκολο να το πιστέψεις μετά από τόση «δημοσιογραφική» προσπάθεια των πληρωμένων κονδυλοφόρων. Αλλά άκου τι κρύβεται πίσω από την χιλιοειπωμένη φράση της υπουργού «Πρώτα ο Μαθητής» :

30 μαθητές ανά τμήμα από τη νέα χρονιά… αλλά «Πρώτα ο μαθητής»

Κλείσιμο τμημάτων και (προσεχώς) σχολείων… αλλά «Πρώτα ο μαθητής»

Υποχρεωτική 5ωρη/εβδομάδα υπερωρία των μόνιμων εκπαιδευτικών… αλλά «Πρώτα ο μαθητής»

Αντί για βελτίωση της ελλιπούς υποδομής, περαιτέρω διάλυσή της… αλλά «Πρώτα ο μαθητής»

Υποαμοιβόμενοι εκπαιδευτικοί, θέσπιση νέας ελαστικής μορφής απασχόλησης του «αναπληρωτή μειωμένου ωραρίου», αντί για την κάλυψη των αναγκών με μόνιμους και αναπληρωτές… αλλά «Πρώτα ο μαθητής»
Ένα σύστημα όπου οι εκπαιδευτικοί θα δίνουν κάθε χρόνο εξαντλητικές εξετάσεις, για να αποδείξουν όσα αποδεικνύει το πτυχίο τους, χωρίς να γνωρίζουν για πόσες θέσεις διαγωνίζονται. Εκπαιδευτικούς δηλαδή αγχωμένους και κουρασμένους …αλλά «Πρώτα ο μαθητής»

Την Κρίση που δημιούργησαν τα συμφέροντα και οι παραλείψεις των κυβερνήσεων θα μετατραπούν σε μείωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης, μείωση των κονδυλίων για την Παιδεία … αλλά «Πρώτα ο μαθητής»

Σχεδόν μηδενικοί διορισμοί στην εκπαίδευση τα επόμενα χρόνια… αλλά «Πρώτα ο μαθητής»

Σταδιακό πέρασμα της ευθύνης για τη χρηματοδότηση και λειτουργία των σχολείων από τον κεντρικό προϋπολογισμό στους δήμους, μέσω δημοτικών τελών… αλλά «Πρώτα ο μαθητής»

Αγαπητέ γονέα, συνάδελφε, συμπολίτη,

ΑΦΟΥ άκουσες να σου λένε πως από τη νέα χρονιά δε θα πάρουν κανέναν σχεδόν ωρομίσθιο-αναπληρωτή στα σχολεία, γιατί θα καλυφθούν με αποσπάσεις, υπερωρίες, συμπλήρωσης ωραρίου των μονίμων… (τις συμπτύξεις τμημάτων δε τις διαφημίζουν τόσο) και «δεν τρέχει και τίποτα..»

ΑΦΟΥ άκουσες πως θα καταργηθεί η «αναξιοκρατία» και πως όσοι εργάστηκαν χρόνια ως ωρομίσθιοι – αναπληρωτές θα πεταχτούν έξω από την εκπαίδευση – με το νέο πολυνομοσχέδιο – και «δεν τρέχει και τίποτα»..

ΣΚΕΨΟΥ κι όλα όσα σου γράφω σε αυτό το κείμενο!

ΣΚΕΨΟΥ ..ποιος είναι τελικά αυτός που εννοεί τη φράση «πρώτα ο μαθητής»;

Αγαπητέ γονέα, συνάδελφε, συμπολίτη,

ΑΣ  ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ:

–         Όχι στο πέταγμα στο δρόμο των εκπαιδευτικών που προσφέρουν χρόνια στο σχολείο

–         Όχι στα τμήματα 30 μαθητών και βάλε

–         Όχι στο σχολείο χωρίς υποδομές

–         Όχι στις συμπτύξεις τμημάτων και σχολείων

–         Όχι στις μειώσεις μισθών και τις υποχρεωτικές υπερωρίες

–         ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

–         ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΟΡΙΣΜΩΝ

κατω τα χερια απο τις ζωες μας – δε θα πληρωσουμε εμεις και τα παιδια μας την κριση – δημοσιο δωρεαν σχολειο – χρηματα για την παιδεια – καλυψη ολων των αναγκων με μονιμους εκπαιδευτικους – οχι στην ελαστικη εργασια

Αναπληρωτές – Ωρομίσθιοι όλων των ειδικοτήτων

«Πρωτοβουλία Ωρομισθίων Εκπαιδευτικών»

www.oromisthioi.gr, http://oromisthioi.blogspot.com oromisthios@gmail.com

τηλ: 6945996249, 6977450543, 6974595897, 6971568309

Posted in ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ, ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ, ΑΦΙΣΕΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΕΝΤΥΠΑ/ΚΕΙΜΕΝΑ/ΠΡΟΚΥΡΗΞΕΙΣ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | Με ετικέτα: , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΓΟΝΕΙΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ, ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ, ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!